در رجال الکشی روایات متعددی در توثیق و مدح عبد الله بن خداش وارد شده[٢] که با تضعیف نجاشی[٣] تعارض دارد و لذا راوی در قسم نخست روات ذکر می‌شود. [٤] همچنین، کثرت توثیقات داود بن کثیر رقی نسبت به تضعیفاتش موجب شده که علامه او را در قسم نخست روات جای دهد.[٥]

نیز در شرح حال احمد بن حماد مروزی در رجال الکشی مدح او توسط امام باقر _ علیه السلام _[٦] در مقابل مذمت‌های متعدد او قرار گرفته است.[٧] علامه او را در میان روات غیر معتمد قرار داده و نوشته است:

از او چیزهایی نقل شده که بر ترک روایاتش دلالت دارد، و من در مورد روایات وی متوقف هستم.[٨]

در برخی موارد کثرت یکی از آرای رجالی با سایر مرجحات همراه شده و لذا ترجیح آن رأی بر دیگری توجیه بیشتری می‌یابد؛ به عنوان نمونه، توثیق محمد بن سنان توسط شیخ مفید[٩] در برابر تضعیف شیخ طوسی،[١٠] نجاشی[١١] و ابن غضایری[١٢] توان ایستادگی ندارد. از این رو است که علامه با اعلام توقف بر روایات او، وی را در قسم دوم روات جای داده است.[١٣]

[١]. خلاصة الاقوال، ص٣٧٣.

[٢]. اختیار معرفه الرجال، ص٤٤٧.

[٣]. رجال النجاشی، ص٢٢٨.

[٤]. خلاصة الاقوال، ص١٩٩.

[٥]. همان، ص١٤٠-١٤١.

[٦]. اختیار معرفه الرجال، ص٥١١.

[٧]. همان، ص٥٥٩.

[٨]. خلاصة الاقوال، ص٣٢٣.

[٩]. همان، ص٣٩٤.

[١٠]. الفهرست، ص٤٠٦؛ رجال الطوسی، ص٣٦٤.

[١١]. رجال النجاشی، ص٣٢٨.

[١٢]. رجال ابن غضایری، ص٩٢.

[١٣]. خلاصة الاقوال، ص٣٩٤.