تخت فولاد اصفهان - عقیلی، احمد - الصفحة ٩٨ - موقعیّت جغرافیایی تکیه
١٣ - ملاّ عبداللّه ابن الحسن: متوفی ١١٨٤ ق. ماده تاریخ فوتش این است: «حیف زان زبده ی افاضل حیف».[١]
١٤ - شیخ احمد زنجانی: متوفی ١٣٦٩ ق. عالم فاضل و فقیه عالیقدر. صاحب آثار ارزشمندی چون الف) هدایهالانام(منظومه و علم کلام) ب) وجیزه در فرق بین سحر و معجزه.[٢]
١٥ - ملّا مصطفی قمشه ای: متوفی ١٢١٥ ق. عالم فاضل و حکیم برجسته. از کثرت علم و وفور دانش به «مصطفی العلماء» شهرت یافته است.[٣] در دوره آقا محمّدخان قاجار و فتحعلی شاه می زیسته و در مناظرات بین علمای اهل سنت و علمای شیعه با پاسخ های بسیار قانع کننده علمای اهل سنّت را مجاب می نمود. در نزد شاه قاجار منزلت بسیار داشت. و بر حسب وصیت آقا محمّدخان قاجار جَسَد او توسط حکیم قمشه ای به نجف اشرف منتقل شد.[٤]
علما و بزرگان بسیار دیگری در این تکیه مدفون می باشند.[٥]
در مقامات و احوال علّامه ملّا اسماعیل خواجویی ایشان در حکمت، فقه، تفسیر و حدیث صاحب نظر بود. و در عبادت نیز اشتغال بسیار داشت. زاهد، گوشه نشین و عزلت گزین بود. از مردمانی که برای دنیا، تحصیل علم می نمودند نفرت داشت. در عمل به سنت های پیامبرصلی الله علیه وآله دقیقه ای فروگذار نبود و اخلاص تمام به ساحت ائمه ی اطهارعلیهم السلام داشت. در انجام هر عملی نیز قصد قربت می نمود و از غیر خدا قطع نظر داشت. در اجرای احکام الهی نیز تلاش بسیار می نمود.
ارزش تألیفات وی در آن است که زمانی به نگارش آن آثار محقّقانه پرداخت که علما و بزرگان دین مورد هجوم شدید افغان ها قرار گرفته بودند و تمرکز حواس و حال تحقیق از دانشمندان رفته بود. امّا در این زمان علّامه خواجویی با نگارش چنان آثار ارزشمندی در کلیه علوم اسلامی توانست خلأ تألیف و تحریر را در این دوره ی آشوب و هرج و مرج پر نماید. در مقدمه ی حاشیه ی اربعین
[١] ١٢١. مهدوی: همان، ص ٤٢٢ .
[٢] ١٢٢. مهدوی: تذکره شعرای معاصر، ص ٤٣٥ .
[٣] ١٢٣. کرباسی زاده: حکیم متأله بیدآبادی، ص ١٦٤ و ١٦٥.
[٤] ١٢٤. نشریه فرهنگی شهرضا، چاپ تیرماه ١٣٢٩، ص ٨ .
[٥] ١٢٥. مهدوی: سیری در تخت فولاد، صص ٦٦ - ٦٣ و ١١٧ - ١١٥ .