تخت فولاد اصفهان - عقیلی، احمد - الصفحة ١٥٦ - موقعیّت جغرافیایی تکیه

صحبت با وی سیر نشود. از شاگردان برجسته ی آقا سید ابوالحسن اصفهانی بود. از جمله تألیفاتش الف) رساله در خراج و مقاسمه ب) حاشیه بر قوانین ج) دیوان آثار و... را می توان نام برد.

حافظه ای قوی در نقل روایات، قصص و تواریخ داشت. علاوه بر آن از طبع شعر نیز بهره مند بود. از اشعار اوست:

هزار خنده به جام شراب ناب زده

کسی که از لب میگون تو شراب زده

غلام طلعت آن مهوشم که زیر نقاب

هزار طعنه به خورشید بی نقاب زده[١]

٣ - میرزا حسن عراقی اصفهانی: فرزند میرزا ابراهیم متوفّی ١٣٢٣ ق. عالم فاضل و فقیه زاهد عابد وی در کمک و دستگیری از مستمندان و امر به معروف و نهی از منکر اهتمام بسیار داشت. در مسجد سلام اقامه ی جماعت می کرد. و در نهایت زهد و تقوی می زیست.[٢]

٤ - سیّد محسن میرشمسی: فرزند سیّد ابوالحسن. متوفّی ١٣٦٨ ق. واعظ جلیل و پرهیزگار که نفس وی را شفابخش می دانستند. در تاریخ فوتش شاعری سروده است: «رفت پیش حسین، محسن من».[٣]

٥ - ملّا مهدی شاه طوری: فرزند ملاّ عبدالرزاق. متوفّی ١٣١٩ ق. عالم فاضل متّقی از شاگردان مر سیّد محمّد شهشهانی.

٦ - سیّد محمّد جزایری: فرزند سیّد محمّد شفیع جزایری(مدفون در تکیه خوانساری). عالم فاضل و ادیب اواخر دوره ی قاجاریه. متوفّی ١٣٢٣ ق.

٧ - میرزا عبدالحسین صنیع همایون: فرزند آقا محمّدکاظم نقّاش. متوفّی ١٣٤١ ق. از هنرمندان خوش ذوق اصفهان که در نقّاشی و قلمدان سازی استاد بود. وی در منظره سازی تبحّر داشت و شاگردان بسیاری را تربیت کرد.[٤]

٨ - سیّد ابوالقاسم سیّدالاسلام: فرزند سیّد ابراهیم. متوفی ١٣٥٧ ق. عالم فقیه و از علمای عالیقدر خاندان شهشهانی.

---

[١] ٢٢٩. روضاتی، محمّدعلی: زندگانی آیت اللّه چهارسوقی، صص ١٧٥ - ١٧١ .
[٢] ٢٣٠. طهرانی، شیخ آقابزرگ: نقباء البشر، ص ٣٧٨ .
[٣] ٢٣١. مهدوی: دانشمندان و بزرگان، ص ٤٧٢ .
[٤] ٢٣٢. همایی: تاریخ اصفهان(مجلد هنر و هنرمندان)، ص ٣٣٥ .