تخت فولاد اصفهان - عقیلی، احمد - الصفحة ١٣٨ - ٢ - تکیه ی مهدوی
همچنین جهت تدوین کتاب درسی تعلیمات دینی برای دبیرستان ها با تعدادی از دبیران دبیرستان های اصفهان همکاری داشت.
زنده یاد مهدوی، اغلب اوقات فراغت خود را صرف یادداشت برداری از کتاب ها، جست وجو در آثار و ابنیه ی تاریخی اصفهان می نمود، و هر روز که می گذشت، بر دامنه تحقیقات و بررسی های خود می افزود. در نوشته هایش یک پژوهشگر امانت دار بود. در ذکر منابع خود می کوشید و مطلبی، بدون مأخذ نقل نمی کرد. معلومات و اطلاعات خود را بدون هیچ گونه چشم داشتی در اختیار محققان قرار می داد و از راهنمایی و کمک به علاقمندان فرهنگ و تاریخ دریغ نمی کرد و در این کار حوصله ای عجیب داشت. در علوم ادبیات، فقه، اصول، روایت و... اطلاعات فراوان داشت. ولی چون عمر خود را صرف تدریس در دبیرستان ها و تحقیق پیرامون رجال اصفهان نمود، در این زمینه کمتر مجال بروز یافت. ده نفر از علمای اعلام از جمله شیخ آقابزرگ طهرانی(ره) و آیت اللّه العظمی
مرعشی نجفی برای ایشان اجازه نوشته بودند. در تدریس نیز همواره اصرار داشت دانش آموزان را با مسائل مذهبی وظایف شرعی آشنا کند. چنانکه هر روز قبل از ورود به کلاس وضو می گرفت و تعلیم و یاد دادن را وظیفه می دانست[١] (رحمهاللّه علیه).
[١] ١٩٩. نصرالهی: (مقاله مرحوم سیّد مصلح الدین مهدوی)، هفته نامه نوید اصفهان، ٣٠ خرداد ١٣٧٥، ص ٤ . و مقدمه کتاب اعلام اصفهان، ج١، صص ٣٠ - ٢٥.