تخت فولاد اصفهان - عقیلی، احمد - الصفحة ٢٠٢ - موقعیّت جغرافیایی تکیه

٤ - حاج میرزا محمّدباقر حکیم باشی: فرزند میرزا عبدالجواد خراسانی. متوفّی ١٣٢٧ ق. از اطبّای نامدار عصر قاجاریه. از محضر بزرگانی چون سیّد محمّد شهشهانی، ملا حسینعلی تویسرکانی و.... کسب علم نمود. علاوه بر آن در علوم مختلف چون طب، فقه، حکمت و ادبیات اهل فضل بود. در مداوای بیماران نَفَسی عیسوی داشت و تدریس طب قدیم در زمان او به وی منحصر بود. از شاگردان برجسته اش می توان به حاج میرزا علی آقا شیرازی اشاره نمود.[١]

از جمله کتاب های وی کتاب «وبا» است.

٥ - دکتر مرتضی حکمی: متوفّی ١٣٥٩ هجری شمسی. پزشک و جرّاح کم نظیر اصفهانی دوره معاصر، صاحب آثار ارزنده فراوان از جمله الف) انتقال خون(شانزده جلد) ب) بیماری و عوارض بعد از عمل جراحی و آثار دیگر. وی دارای مقامات علمی برجسته در داخل و خارج از کشور بود. همچنین در اخلاق شخصی نیز به کمک و دستگیری از بیماران و مستمندان نیز همّت داشت.[٢]

٦ - سیّد محمّدمهدی شفتی: نوه ی حاج سیّد محمّدباقر حجهالاسلام، این عالم جلیل از ائمه ی جماعت مسجد سیّد و مؤلف کتاب «غرقاب» در علم رجال و متوفّی سال ١٣٢٦ ق. است.[٣]

٧ - حاج آقا سیّد شمس الدین خادمی: فرزند حاج سیّد ابوجعفر خادم الشریعه. متوفّی ١٣٩٩ ق. (عالم فاضل)

٨ - سیّد محمّدباقر طباطبایی بروجردی: فرزند میر سیّد علی بروجردی(مدفون در تکیه خوانساری). متوفّی ١٣٤٠ ق(عالم فاضل)

٩ - حاج آقا حسن خادمی: متوفّی ١٣٧٩ ق.(عالم فاضل)