تخت فولاد اصفهان - عقیلی، احمد - الصفحة ٢٧٢ - ٢٢ - تکیه ی سادات احمدآبادی (فقیه احمدآبادی)

٢٢ - تکیه ی سادات احمدآبادی (فقیه احمدآبادی)

در قسمتی از محدوده ی لسان الارض تخت فولاد، مزار کوچکی وجود دارد که قدیمی ترین قبر موجود در آن متعلّق به تاریخ ١٣١٩ هجری قمری مربوط به عالم جلیل آقا میرزا عبدالرزاق بن سیّد عبدالجواد موسوی می باشد که نَسَبشان به میر محمّدتقی موسوی وزیر شاه سلیمان صفوی می رسد. پس از وی پسر بزرگوارش علّامه فقیه آقا سیّد محمّدتقی فقیه احمدآبادی متوفّی ١٣٤٨ هجری قمری در این محل مدفون شد. وی از فقهای بزرگ ساکن محلّه ی احمدآباد بود. پس از دفن این عالم بزرگوار این تکیه به «سادات احمدآبادی» و یا «فقیه احمدآبادی» نامیده شد. تا چند سال اخیر هیچ بنا و بقعه ای در این تکیه وجود نداشت. در حدود سال ١٣٧٩ هجری شمسی مریدان و علاقمندان به این عالم فقیه و آثار ارزشمندش جهت بزرگداشت مقام وی بقعه ای بر سر مزارش بنا نمودند.

موقعیّت جغرافیایی تکیه

این تکیه در شرقی ترین قسمت تخت فولاد و در شمال لسان الارض و تقریباً در انتهای کوچه ی لسان الارض، روبروی سالن اجتماعات گلستان شهداء (شمع) قرار گرفته است.

بزرگان مدفون در تکیه

١ - آقا میرزا عبدالرزاق موسوی: فرزند سیّد عبدالجواد، متوفّی ١٣١٩ ق. عالم جلیل و امام جماعت امامزاده اسماعیل.

٢ - آقا سیّد محمّدتقی موسوی احمدآبادی (فقیه احمدآبادی): فرزند آقا سیّد عبدالرزاق. متوفّی ١٣٤٨ ق. معروف به «فقیه احمدآبادی» فقیه بزرگوار، محدّث مفسّر و ادیب شاعر، که نزد اساتید بزرگی چون آقا سیّد ابوالقاسم دهکردی، آخوند ملاّ محمّد کاشانی و بزرگان دیگر کسب علم