تخت فولاد اصفهان - عقیلی، احمد - الصفحة ٢٤٩ - موقعیّت جغرافیایی تکیه

١٠ - سیّد عباس صفی دهکردی: فرزند سیّد علی. متوفی ١٣٩٤ ق. عالم عابد مدرّس و مجتهد جلیل القدر. از محضر علمای بزرگ اصفهان و نجف علوم گوناگون فقه، اصول، طب و حکمت را فرا گرفت و به دریافت اجازاتی نایل شد.[١]

١١ - سیّد آقاجان نوربخش: متوفی ١٣٦٤ ق. عالم فاضل واعظ. در تدریس مغنی و مطوّل به گواهی عموم روحانیون اصفهان منحصر به فرد و درجه اوّل بود. عدّه ی زیادی از فضلا در درس وی حاضر می شدند. علاوه بر مقام علمی و تسلّط بر مطالب، دارای قدرت زیادی در فن خطابه بودو از بزرگان اهل منبر محسوب می شد.[٢] حاج میرزا علی آقا شیرازی و حاج عبدالحسین طیّب از شاگردان وی بودند.[٣]

١٢ - شیخ محمّدرضا جرقویه ای: فرزند ملّا علی حسین آبادی. متوفی ١٣٧٢ ق. عالم فاضل جلیل القدر که نزد بزرگانی چون آقا سیّد محمّدباقر درچه ای، آخوند کاشی کسب علم نمود و در نجف اشرف از بزرگان علمی آنجا به درجه ی اجتهاد نایل آمد. در پرتو عشق به اهل بیت علیهم

السلام مورد عنایت و الطاف خاصّه آن بزرگواران بود. چنانکه در مشهد مقدس هنگامی که به بیماری سختی گرفتار شد و همه از حیات او قطع امید کردند، مشمول عنایت امام رضاعلیه السلام قرار گرفته سلامتی خود را باز می یابد.[٤] در جریانات ملّی شدن صنعت نفت از طرفداران آیت اللّه کاشانی بود که در