تخت فولاد اصفهان - عقیلی، احمد - الصفحة ٢٤٤ - موقعیّت جغرافیایی تکیه

شرکت می کردند.[١] وی در علم اصول و تدریس کفایه مرحوم آخوند خراسانی مهارت کم نظیر داشت و بسیاری از فقهای اصفهان که به مقام علمی شهرت داشتند از محضر وی کسب علم نموده بودند.[٢]

وی در چند صفت اخلاقی ممتاز بود: اول: تواضع و فروتنی که با وجود مقام علمی بلند، کمتر نشانه ای از غرور علمی که غالباً ملازم بسیاری از اهل علم است در او مشاهده نمی شد. دوم: نرمش و گشاده رویی وی که هیچ گاه هنگام بحث عصبانیتی از ایشان دیده نمی شد. سوم: عدم شهرت طلبی و بلندپروازی به حدّی که حتی از امامت جماعت هم گریزان بود. چهارم: زهد و بی اعتنایی او به دنیا که در این مورد تأسی به آخوندگزی(مدفون در تکیه کازرونی) می نمود. چنان که پس از فوت آخوند گزی مرجع حکمیت و دعاوی شرعی محسوب می شد ولی هیچ ملک و اموالی تهیه نکرد. پنجم: هیچ گاه مقدس مآب و عبوس نبود و در جلسات اُنسی که با علمای همطراز خود داشت، با مزاح های متین و شیرین خود مجلس را گرم می کرد.[٣]

٤ - سیّد محمّد عریضی: فرزند آقا سیّد عبدالحسین. متوفّی ١٣٨٨ ق. هنرمند نامدار هنر قلمزنی و استاد بی نظیر هنر حکّاکی بر روی فلز است. نمونه ی آثار ایشان در حرم حضرت علی علیه السلام و حرم حضرت معصومه علیها السلام وجود دارد.

---

[١] ٣٨٦. کرباسی زاده، علی: نگاهی به احوال و آراء حکیم مدرس اصفهانی، صص ٤٥ - ٤٢ .
[٢] ٣٨٧. شریف رازی، محمّد: گنجینه دانشمندان، ج ٧، ص ٣١١ . برای آشنایی با تقریرات و برخی از شاگردان ایشان، ر. ک: نورمحمّدی، محمدجواد: حکایت پارسایی، صص ١١٢ - ١٠٨ .
[٣] ٣٨٨. قاسمی: شرح مجموعه گل، ص ١٠٥ - ١٠٧.