تخت فولاد اصفهان - عقیلی، احمد - الصفحة ١٠٤ - الف) قبرستان پشت مصلّی

کاشی و جهانگیرخان قشقایی کسب علم نمود و به درجه ی اجتهاد رسید. در ملکات نفسانی و فضایل اخلاقی کم نظیر بود. صاحب آثار علمی از جمله: الف) تقریرات فقهی ب) هدایهالوری و آثار دیگر است.[١]

٣ - عباس مجنون سیچانی: متوفّی ١٣٦٧ ق. ادیب شاعر که قسمتی از اشعارش تحت عنوان «نامه مجنون» به چاپ رسیده.[٢] ماده تاریخ فوتش این است:

بیفزود آه گفتا لمعه تاریخ

دل مجنون ما شوریده تر بود

٤ - میرزا محمود تبریزچی: فرزند عبدالوهاب. متوفّی ١٣٨٢ ق. متخلّص به «محمود» از سخن سرایان و شعرای قرن چهاردهم اصفهان که قسمتی از اشعارش تحت عنوان «گنج سعادت» به چاپ رسیده است.[٣] از اشعار اوست:

دست آن مولا نبی بگرفت در خم غدیر

شد وصیّ حضرت خاتم به حکم کردگار

هل اتی آمد بشأن او به قرآن مجید

از وجود اوست باللّه گردش لیل و نهار...)٥ )١٣٥ - ملّا گداعلی قاری: فرزند ابوالفتح. متوفّی ١١٣٤ ق. از علمای اصفهان در دوره ی صفوی که کتابی تحت عنوان «لؤلؤ القرآن» نگاشته بود.[٤]

٦ - سیّد رحیم آوازه خوان: فرزند سیّد عباس، متوفی ١٣٤٢ ق. به اتفاق همه ارباب هنر خاتم

---

[١] ١٣٢. در کتاب مجموعه آثار حکیم صهبا(آقا محمّدرضا قمشه ای) نوشته خلیل بهرامی، صفحه ١١٠ حکایتی از ملاقات این عالم با استادش جهانگیرخان قشقایی در عالم خواب پس از فوت حکیم جهانگیرخان نقل شده است.
[٢] ١٣٣. مهدوی: تذکره شعرای اصفهان، صص ٤١٣ و ٤١٤ ؛ و نصرالهی: همان مأخذ.
[٣] ١٣٤. مهدوی: سیری در تخت فولاد، ص ١٢٨ ؛ و نصرالهی: همان مأخذ.
[٤] ١٣٦. مهدوی، سیّد مصلح الدین: دانشمندان و بزرگان اصفهان، ص ٤٦٧ ؛ و نصرالهی: همان مأخذ.