مسئله ١٠٢: خمس دو قسمت‌مى شود. نيمى از آن، سهم امام (ع) ونيم ديگر سهم سادات نام دارد و در هر دومورد بايستى به مجتهد عادل وآشنابه موارد مصرف‌آن ومورد وثوق، مراجعه شود.

مسئله ١٠٣: مجتهد عادل بايدآن را در مصارف شرعى، مصرف‌كندو سهم امام (ع) را هم بايستى در جاهايى مصرف كند كه‌رضايت امام مهدى (ع) را براى صرف خمس درآن احراز كند. مانند:

الف- نشر تعاليم دين اسلام‌و يارى رساندن به طلاب علوم دينى و مبلّغين‌متدّين اسلامى كه سودمندند و به درس و تدريس‌و تبليغ دينى و خدمت رسانى به مردمان با ايمان‌مى پردازند.

ب- برطرف كردن نيازهاى ضرورى مؤمنين ومتدينين بينوا كه جز با اين حق شرعى، رفع نميشود واوضاعشان سامان نميبايد. اما سهم سادات رافقط به مؤمنين فقير بنى‌هاشم ميتوان داد.

وچنان كه پيشتر ذكر شد حدود همه اينها را مجتهد عادل وآشنا به مصارف شرعى و مورد وثوق، تعيين‌ميكند. پس هيچكس بدون مراجعه به او نميتوانداقدامى كند. در اينجا مسائل زيادى مطرح است كه‌در كتابهاى فقهى، مذكوراست.