توسل: توحيد يا شرك؟ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢ - ب) قدردانى از تلاشهاى طاقت فرسا
معلّم دلسوز، پزشك مهربان و دوست فداكار، چنان محبوبيتى پيدا مىكند كه نامه او و يا سفارش و شفاعت او به راحتى مورد قبول واقع مىشود.
اين توصيه پذيرى نشانه قدر دانى از زحمات تأثيرگذار او است.
به بيان ديگر: گاه پارهاى از فداكارىها به گونهاى است كه پاداشهاى معمول نمىتواند آن را جبران بكند؛ لذا علاوه بر پاداش به خود او، شفاعت و سفارش آن شخص فداكار در حقّ ديگران نيز پذيرفته مىشود؛ مىتوان گفت، از جمله پاداشها، همين است كه اعلام شود، هر گاه فلان شخص براى خطاكاران و گرفتاران شفاعت كند، من آن را مىپذيرم.
اولياى الهى به ويژه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله با تلاشهاى فراوانى كه براى گسترش توحيد و مبارزه با شرك و كفر و بت پرستى انجام دادهاند، مستحق پاداشهاى عظيم الهى شدند كه بخشى از اين پاداشها پذيرش استغفار آنان براى گناهكاران، قبول شفاعت آنان و استجابت دعاى آن بزرگان در حق ديگران است.
رسول اكرم صلى الله عليه و آله در مسير بندگى، انسان سازى و گسترش نداى توحيد، رنجهاى فراوانى را تحمّل كرد؛ نه تنها خود عبد شايستهاى براى خدا بود، بلكه هزاران تن را به سوى بندگى خدا هدايت كرد و از ره آورد آن تلاشها در طول تاريخ ميلياردها انسان نداى لا اله الّا اللَّه را در عالم سر دادند. او زندگى خود را وقف خدمت به بندگان خدا