توسل: توحيد يا شرك؟ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣ - گزارش يك گفتگو

سپس افزود: «هر كس كه يا رسول اللَّه، يا علىّ و يا ولىّ اللَّه بگويد مشرك است!!». و در همين ارتباط سخنان زيادى گفت.

آن روز، سخنرانى وى طول كشيد، روز بعد پس از نماز ظهر و سخنرانى هنگامى كه آن خطيب مى‌خواست از مسجد خارج شود، به نزدش رفتم و پس از سلام و احترام، گفتم: شما ديروز در سخنرانى خود گفتيد اگر كسى يا رسول اللَّه و يا ولىّ اللَّه بگويد مشرك است! آيا واقعاً معتقديد كسى چنين بگويد مشرك است؟ گفت: آرى.

گفتم: آيا نمى‌شود از رسول خدا خواست كه به درگاه خدا براى ما استغفار كند؟

گفت: دليلى نداريم كه چنين عملى مجاز باشد!

گفتم: به دليل آيه قران كه مى‌فرمايد: «وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَّلَمُوا أَنفُسَهُمْ جَاءُوك فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَّحِيماً». [١]

گفت: اين مربوط به زمان حيات پيامبر است، نه زمانى كه از دنيا رفته است.

گفتم: اكنون سخن ما را نمى‌شنود؟

گفت: نه! زيرا قرآن مى‌فرمايد: «إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَّيِّتُون». [٢]

گفتم: اين آيه مى‌گويد: حيات مادى از رسول خدا صلى الله عليه و آله سلب شده است، ولى نفى مطلق حيات نكرده است. اضافه كردم: اولًا؛ قرآن‌

[١]. نساء، آيه ٦٤

[٢]. زمر، آيه ٣٠