توسل: توحيد يا شرك؟ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١ - ب) قدردانى از تلاشهاى طاقت فرسا
الف) راهى نزديكتر براى اجابت
پيامبران و اولياى الهى، نزد خداوند محبوبند، آنها با معرفت ژرف و اعمال خالص خويش نزد او آبرومندند. [١]
طبيعى است كه وساطت و شفاعت و دعاى آنان براى بندگان گرفتار، به اجابت نزديكتر است؛ از اين رو، فرزندان يعقوب از پدرشان مىخواهند براى آنها از خداوند استغفار نمايد و خداوند به مسلمانان گناهكار سفارش مىكند كه- علاوه بر استغفار خود- از رسول خدا بخواهند، تا براى آنان از درگاه خداوند طلب مغفرت نمايد.
ب) قدردانى از تلاشهاى طاقت فرسا
به يقين در زندگى خود و يا ديگران شاهد بودهايم گاه افرادى كارهاى مهم، حسّاس و تأثير گذارى براى ديگرى انجام مىدهند، مثلًا كسى مىبيند معلّمى تلاشهاى طاقت فرسا براى فرزندانش كشيده، در تعليم و تربيت آنان خالصانه و بيش از توان خود، وقت گذاشته و گاه فرزند منحرف و ناسالم او را در مسير درست قرار داده است و يا پزشكى حاذق با دقّت، مهارت و كمال دلسوزى فرزندش را از خطر مرگ نجات داده است، و يا همسايه و دوستى، زن و فرزندش را از دل آتش سوزان با فداكارى تمام، بيرون كشيده است؛ در اين صورت، آن
[١]. خداوند درباره عيسى عليه السلام مىفرمايد: « «وَجِيهاً فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ»؛ او در دنيا و آخرت آبرومند است و از مقرّبان الهى است» (آل عمران، آيه ٤٥)