اهداف قيام حسينى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦ - ٤ مقام براى مقام

مقام را براى مقام مى‌خواهند، و براى آن ارزش ذاتى قائلند، و لذا براى به دست آوردن آن به هر وسيله مشروع و نامشروعى چنگ مى‌زنند. امّا پيام پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به جهان بشريّت آن روز و امروز و تا قيام قيامت اين است كه پست و مقام هدف نيست و ارزش ذاتى ندارد، بلكه وسيله‌اى براى پياده‌كردن اهداف عالى انسانى است، به همين خاطر دليل بر شخصيّت نيست، بلكه تكليف‌آور است. آرى، مقام تكليف است نه افتخار، وسيله است نه هدف.

حضرت على عليه السلام در نامه پنجم نهج‌البلاغه خطاب به اشعث بن قيس، حاكم آن زمان آذربايجان، مى‌فرمايد:

«وَإِنَّ عَمَلَكَ لَيْسَ لَكَ بِطُعْمَةٍ وَلكِنَّهُ فِي عُنُقِكَ أَمَانَةٌ

؛ فرماندارى (وپست و مقام) براى تو وسيله آب و نان نيست؛ بلكه امانتى است در گردنت».

در عصر بنى‌اميّه دوباره مقام ارزش ذاتى پيدا كرد تا آنجا كه وقتى معاويه پس از شهادت حضرت على عليه السلام وارد كوفه شد، اين سخن معروف را گفت: «من نيامدم كه شما را به نماز و روزه دعوت كنم، بلكه هدف من حكومت بر شماست». [١]

امام حسين عليه السلام قيام كرد تا اين نوع بدعت‌ها را ريشه‌كن كرده و مردم را با سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله آشنا كند.

[١]. مناقب ابن شهر آشوب، ج ٤، ص ٣٨؛ شرح نهج‌البلاغه ابن ابى‌الحديد، ج ١٦، ص ٤٦.