اهداف قيام حسينى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩ - هدف دوم امر به معروف و نهى از منكر

بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيِ عَنِ الْمُنْكَرِ، إِلَّا كَنَفْثَةٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍ‌

؛ (بدانيد) تمام اعمال نيك وحتّى جهاد در راه خدا در برابر امربه‌معروف ونهى از منكر همچون قطره‌اى است در مقابل يك درياى پهناور». [١]

ما يك تشبيه ساده و در عين حال دقيق و عميق در مورد اين دو فريضه داريم. توجّه فرماييد:

مزرعه بزرگى را در نظر بگيريد. اين مزرعه به دو چيز مهم نياز دارد، تا سرپا بماند و مفيد باشد:

نخست آبيارى منظّم و كافى و به موقع، و گرنه همه درختان و محصولات باغ مى‌خشكد.

دوم دفع آفات مختلفى كه دامنگير محصول مى‌شود.

امر به معروف حكم آبيارى مزرعه عظيم دين را دارد، و نهى از منكر در حكم آفت‌زدايى آن است. اگر مزرعه دين به وسيله امرِ به معروفِ منظّم و كافى و به هنگام، آبيارى نگردد محصولات آن نابود مى‌گردد، همان‌گونه كه چنانچه پس از بارور شدن محصولات، با نهى از منكر آفت‌زدايى صورت نگيرد، محصولى از آن مزرعه باقى نخواهد ماند.

اين‌كه در روايت فوق امر به معروف و نهى از منكر (از يك نظر) از همه واجبات مهم‌تر شمرده شده، دليلش اين است كه بدون اين دو، بقيّه واجبات به بار نمى‌نشينند.

[١]. نهج‌البلاغه، كلمات قصار، ٣٧٤.