اهداف قيام حسينى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٣ - هدف نهم امتحان گسترده مسلمين

آرى قيام امام حسين عليه السلام پاسخى بود به مدّعيانى كه به برادر گراميش امام حسن عليه السلام خرده مى‌گرفتند كه چرا با معاويه صلح كرد، ما حاضر بوديم تا آخرين قطره خون در راه خدا بجنگيم، ولى هنگامى كه جريان كربلا پيش آمد امام عليه السلام اين ندا را سر داد كه:

«مَنْ كانَ فِينا باذِلًا مُهْجَتَهُ، مُوَطِّناً نَفْسَهُ عَلى‌ لِقاءِ اللَّهِ فَلْيَرْحَلْ مَعَنا

؛ هر كس حاضر است خون خود را در راه هدف ما نثار كند و آماده ملاقات با پروردگار است با ما (به سوى عراق و كربلا) حركت كند» [١] در اين هنگام دست روى دست گذاردند و تماشاچى صحنه‌هاى جانسوز كربلا بودند.

جمعى از سست عنصران كوفه تعداد زيادى نامه‌هاى داغ و آتشين نوشتند و از آن حضرت دعوت كردند كه براى تشكيل حكومت اسلامى به كوفه آيد. اين نامه‌ها طبق روايت معروف به دوازده هزار [٢] مى‌رسيد.

اگر امام عليه السلام به كربلا نمى‌آمد شايد اينها نيز مانند ياران امام حسن عليه السلام سيل اعتراضات خود را متوجّه آن حضرت‌

[١]. بحارالانوار، ج ٤٤، ص ٣٦٧.

[٢]. قصّه كربلا، ص ٩٠ و ٩١.