اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٤٥١ - جان عزیز (نامه)
به دنبال منابع مالی می گشت، تا این خطوط را تأمین سازد.
اخیرا گزارشی از سازمان سیا رسیده است (٧٠٣٠٩١٧/٣٢١ ب مورخه ٢٤ اکتبر ١٩٧٠) که نفت
خام آغاجاری که از طریق یک شرکت آمریکایی خریداری می شود، علاوه بر نفت شرکت ملی نفت ایران
از طریق خط لوله اسرائیل عبور می کند. البته این گزارش ارزیابی نشده است و مکان دریافت گزارش نیز
تل آویو بوده است.
ولی ظاهرا سفارت ایران به دفتر حفاظت منافع مصر در سفارت هند گفته است که اصولاً نفتی از
شرکت ملی نفت ایران از این خط لوله عبور نمی کند و هنگامی که از یوسف اکبر که از اعضاء سفارت ایران
است توضیح بیشتری در این باره خواسته شد در جوابم گفت شرکت ملی نفت را در جزیره خارک
می فروشد و اینکه نفت چگونه عبور می کند به خریدار مربوط است نه به شرکت ملی نفت ایران.
آقای فال کینگهام منبعی بود که استفاده شاه ایران از خط لوله اسرائیل را گزارش داده بود. تا آنجا که
من و باب دول به خاطر می آوریم عبارت نقل شده به وسیله او باین ترتیب بود که «تولید دوز از ساحل ما از
طریق خط لوله اسرائیل می گذرد» در صورتی که فال کنیگهام در ایران باشد خواهد توانست اطلاعات
مورد نیاز شما را در اختیارتان بگذارد.
از شاه ایران صحبت کردیم. جنبه های شگفت آوری از شرکت استاندارد اویل ایندیانا و شرکاء یادم
آمد. در نامه ای که در ٣ اکتبر نوشته بودی گفته بودید که موضع اقبال این بوده است که استاندارد اویل
ایندیانا و شرکاء قیمتها را پایینتر از قیمتی که برای تعیین نرخ مالیاتها و عوارض لازم دارد نمی آورد. و این
«کاملاً» متضاد است با این اصل از استاندارد اویل ایندیانا و شرکاء که کمیته ای دارد که می تواند در صورت
لزوم تخفیفهایی به این شرکت اعطا نماید. ممکن است شرکت ملی نفت ایران تخفیف نیز بدهد. ولی آیا
می توان گفت که این شرکت به خاطر فشارهای وارده غیر از مفاد مندرجه ١٢١ موافقت نامه این چنین
می کند؟ به همین دلیل بد نیست بدانیم سفارت بر چه اساسی اظهار می دارد که میزان تولید نفت ایران
٠٠٠،٢٠٠ بشکه در روز افزایش می یابد در صورتی که مشاجره ایران و استاندارد اویل ایندیانا و شرکاء
یک سال پیش حل شد (تهران ٤٣٥٥). گزارش تهران به شماره ٥١٠٩ مرا امیدوار می کند که به خود به
قبولانم که مشاجرات میان این دو دیگر از میان رفته است.
باب و من خیلی علاقه داریم نشریه ٣١٤ مورخه ٢٩ اکتبر را درباره طرح گاز مایع طبیعی که وسیله
کایزر پیشنهاد شده است داشته باشیم. همان طور که می دانید پروژه هایی در دست تکمیل است تا گاز مایع
طبیعی را از طریق الجزیره و ونزوئلا به آمریکا وارد کنیم، و مطالعاتی نیز برای ورود گاز مایع طبیعی از
نیجریه، که از طریق دریا دورتر از الجزیره است، شروع شده است. قیمتهای تقریبی نسبت به منابع حاضر
بسیار گرانتر است، بدون شک مجبور خواهیم شد گرانتر بخریم، ولی آن را از دست ندهیم. چون منبع ما در
این کشور رو به اتمام است. با این وصف، فکر نمی کنیم که گاز مایع طبیعی خلیج بتواند در بازارهای آمریکا
آن طور که کایزر می گوید رقابت نماید. قسمت اعظم بهای گاز مایع طبیعی در ارزش تانکرهای آن نهفته
است. یک کشتی مخصوص حمل گاز مایع طبیعی با حجم ٠٠٠،٥٠ تا ٠٠٠،٤٠ تقریبا بین ٤٠ تا ٥٠
میلیون ارزش دارد (که البته قیمت آن دو برابر یک تانکر نفت کش ٠٠٠،٢٥٠ حجمی است)، بنابر این بسته
به مسافتی که این کشتیها باید سفر کنند قیمتها افزایش می یابد.
در صورتی که بازار بالقوه ای برای گاز مایع طبیعی ایران وجود داشته باشد (چون ٥٤ سال طول