اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ١٧١ - مذاکرات شمال و جنوب پس از اجلاس غیرمتعهدها و COW

دارد. COWقطعنامه گروه ٧٧ پیرامون مذاکرات جهان را به مجمع عمومی سازمان ملل ارجاع نمود و آن

را به عنوان یک اقدام مهم به رسمیت شناخت و توصیه نمود که آن را «به عنوان یک موضوع دارای

اولویت» مورد ملاحظه قرار دهند.

٥ عنصر اصلی پیشنهاد گروه ٧٧، انرژی به عنوان موضوع مذاکرات بین المللی است. پس از اختتام

کنفرانس بین المللی همکاری اقتصادی در اواسط ١٩٧٧ اعضای اوپک به گروه ٧٧ اجازه ندادند، که

پاسخگوی مباحثات جهانی انرژی باشد. ناراحتی و عصبانیت بعضی کشورهای تولیدکننده نفت و در حال

پیشرفت در این رابطه به طور آشکار در کنفرانس پنجم تجارت و توسعه سازمان ملل برای اولین بار مطرح

گردید. در گروه ٧٧ از کشورهای اوپک خواسته شد که به بحث پیرامون نحوه کمک به کشورهای

تولیدکننده نفت و در حال پیشرفت پرداخته در مذاکرات شمال و جنوب انرژی را نیز وارد نمایند. چون

کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل و الجزیره و ونزوئلا با حمایت از محدود ماندن عصیان کشورهای

تولیدکننده نفت و در حال پیشرفت در مذاکرات جهانی نشان داده اند، که مانند سالهای ٧٧ ١٩٧٥ عمل

می کنند که در آن کشورهای اوپک اصرار داشتند که موضوع انرژی در مذاکرات شمال و جنوب گنجانده

شود تا کشورهای مصرف کننده پیشرفته و در حال پیشرفت موضع متحدی را علیه آنها اتخاذ ننمایند.

٦ هنوز میزان موفقیت این تاکتیک روشن نشده است. ولی کشورهای واردکننده نفت در حال

پیشرفت تحت تأثیر این مانور قرار نگرفته اند. در هاوانا، آنها اصرار داشتند که یک قطعنامه برای

خودکفایی جمعی شمال و جنوب تدوین گردد، و در آخرین ساعات موفق نیز شدند که بر اساس این

قطعنامه کشورهای صادرکننده نفت موظف هستند، در صورت کمبود نفت کشورهای واردکننده نفت در

حال پیشرفت را در اولویت قرار دهند. کشورهای واردکننده نفت در حال پیشرفت امیدوارند که بتوانند در

جلسه گروه ٧٧ در نیویورک که در ماه ژانویه قبل از اجلاس COW برگزار می شود، بتوانند از طرف

کشورهای صادرکننده نفت ضمانت اجرائی برای خواستهای خود دریافت نمایند، تا بتوانند در صورت

موافقت مجمع عمومی سازمان ملل با این کار به تشکیل طرحهای خود برای شرکت در مذاکرات جهانی

بپردازند.

٧ البته کشورهای اوپک می توانند از طریق چند تن از اعضای گروه ٧٧ راههای دیگری را در پیش

پای کشورهای واردکننده نفت در حال پیشرفت قرار دهند. که عبارتند از: (١) اوپک می تواند یک

نرخ گذاری دوگانه و یا طرحی کمکی برای کشورهای بسیار فقیر را اتخاذ نماید؛ (٢) و هر یک از اعضاء

اوپک با کشورهای غیرنفتی با نفوذ گروه ٧٧ جهت جلب موافقت آنها بر سر سیاست انرژی گروه ٧٧ تلاش

خواهند کرد (مثلاً تقصیر را به گردن آن دسته از کشورهای مصرف کننده پیشرفته ای بیاندازند که

صرفه جویی نمی کنند.)؛ یا (٣) اینکه کشورهای اوپک میزان کمک دو جانبه یا چند جانبه خود را به

کشورهای واردکننده نفت در حال پیشرفت افزایش دهند. در گذشته کشورهای اوپک مخالف نرخ گذاری

دوگانه بودند، ولی اکنون گویا طرحی دلخواه را در این مورد با چند کشور اصلی در حال پیشرفت پیاده

کرده اند. اطلاعات کافی را برای اینکه ببینیم هر یک از این موضوعات تا چه حد حمایت گروه های ٧٧ را

به خود جلب کرده، در دست نداریم. بعضی از آنها ممکن است مغایر با منافع آمریکا و دیگر کشورهای

صنعتی باشند.

٨ انرژی تنها موضوع مهم اقتصادی است که در مذاکرات شمال و جنوب تاکنون مطرح نشده بود، و