اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٧١٩ - روابط ایران و کویت
می باشد.
(ب) اداره کل کمکهای خلیج جنوبی و عربی. این سازمان کویتی در سال ١٣٤٢ تأسیس گردید تا از
طریق آن کویت بتواند به بحرین، امارت جدا از امارات متحده عربی در آن زمان یعنی عمان و دو یمن کمک
کند. پس از استقلال امارات متحده عربی از فهرست حذف شد و در سال ١٣٥٢ سودان به جای آن وارد
گردید. در ده سال گذشته سالانه حدود ٩ میلیون دلار (٤/٢ میلیون دینار کویتی) به یمن جنوبی اختصاص
داده است. از این مبلغ سالانه حدود ٥/٧ میلیون دلار (٢ میلیون دینار کویتی) صرف احداث مدرسه و
بیمارستان و ٥/١ میلیون دلار (٤٠٠ هزار دینار کویتی) صرف پرداخت حقوق ١٠٠ معلم مدارس مزبور،
١٠ پزشک، و تکنسینهای مختلف، مهندس و مدیر در یمن جنوبی می شد. (این اداره دفتر کوچکی نیز در
عدن دارد.) پس از تصمیم اتحادیه عربی در ١١ تیرماه سرپرست این اداره به ما گفت هزینه ٥/٧ میلیون
دلاری ساختمانی از بودجه سال ١٣٥٨ حذف شده است (١٠ تیرماه ١٣٥٧ تا ٩ تیرماه ١٣٥٨). ولی
پرداخت ٥/١ میلیون دلار حقوق معلمین، و پزشکان و مدیران ادامه خواهد یافت چون این نوعی کمک
«بشردوستانه» از طرف دولت کویت می باشد.
٦ مطبوعات گزارش می دهند که وزیر دارائی جمهوری دموکراتیک خلق یمن فضیل محسن عبدا در
تاریخ ١٠ تیرماه با امیر کدارایی ملاقات نمود و در تاریخ ١١ تیرماه عازم لیبی شد. به نظر ما او تقاضای
کمک کرده است.
٧ اظهار نظر: طبق اطلاع آن وزارتخانه، دولت کویت معتقد است که کمک به جمهوری دموکراتیک
خلق یمن بهترین راه برای کشانیدن این کشور به جرگه اعراب واقعی و میانه رو می باشد تا تنبیه آن. در
نتیجه تصمیم ١١ تیرماه اتحادیه عربی، این کشور سیاست کمک به یمن جنوبی را کنار گذاشته است، لیکن
میزان تنبیهات مورد نظر چندان شدید نیست. ما فکر نمی کنیم که دولت کویت انتقالهای بانکی به عدن را
متوقف سازد، چون سیاست همیشگی این (شهر کشور) بازرگانی در جهت چرخش آزاد سرمایه در
داخل و خارج از کشور بوده است. مائسترون
روابط ایران و کویت
سند شماره (٩)
تاریخ: ٢٨ شهریورماه ١٣٥٧طبقه بندی: خیلی محرمانه
از: سفارت آمریکا در تهرانبه: وزارت امور خارجه در واشنگتن دی سی
موضوع: روابط ایران و کویت
١ رئیس هیئت دیپلماتیک محلی شیخ نصرالجابر یکی از شاهزادگان درخشان و جوان کویتی و
برادرزاده امیر و نخست وزیر کویت است. وی نیز مانند تمام کویتیهای خوب، با ترک تهران به منظور
گذرانیدن سه هفته در پاریس، پایان ماه رمضان را جشن گرفت.
٢ بنابراین به محض این که وی در تاریخ ٢٧ شهریور ماه به من تلفن کرد و گفت «به طور ناشناس» در
تهران به سر می برد و میل دارد با من ملاقات کند، بسیار متعجب شدم. هنگامی که رهسپار شرکت در
ضیافتی در پاکستان بود با وی ملاقات کردم و او را شخصی فیلسوف مآب یافتم.
٣ امیر او را از پاریس فرا خوانده بود، و با ارسال یک پیام امیدوارکننده توسط او برای شاه او را با یک
فروند هواپیمای جت مخصوص عازم تهران کرده بود. نصر صبح روز ٢٨ شهریور ماه به حضور شاه باز