معارف اسلامی - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٢٦ - صلح - بیرانوند فاطمه

صلح
بیرانوند فاطمه


سال هزار و نهصد و چهارده
جهان به جنگ خويش مي‌رود
هزار و نهصد و هجده
جهان از جنگ خويش برمي‌گردد
شکي وجود نداشت
دايره از شک پر بود
خمره خالي
خالي از پيراهن خيس يونس
زمين به جاي زمين
من به جاي تو
تو به جاي پروانه‌اي که آواز گرگ‌ها را
از پنجره‌ي کاخ سفيد شنيده بود
به تأخير بيفت!
سال‌هاست که صلح در تأخير نطفه مي‌بندد
و تأخير در بيست‌سالگي من
فکر کن!
تنهايي، سايه‌ي پير تفنگي است که مي‌گويد:
صلح
نه از کبوتر شروع مي‌شود
نه از زيتون
بلکه نيايش کوچک گنجشک‌هايي است
که مي‌دانند
بهشت
نام قبيله‌اي است در همين نزديکي