آیینه پژوهش - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ١٥
نامه ها
جناب آقاى مهدوى راد سردبير محترم آينه پژوهش
احتراماً با عرض سلام معروض مى دارد در مقاله صحاح العجم يا صحاح العجميه مندرج در صفحات ٨٢ ـ ٨٦ شماره ٦٠ اولاً نام نسخه مورد استفاده مرحوم بيگدلى براتسلاوا (ب ـ ر ـ ا ـ ت ـ س ـ ل ـ ا ـ و ـ ا) بوده كه اشتباهاً بعلت عدم مراعات قواعد خط تحرير فارسى از طرف اين جانب (براتسلاوا) را براتيلاوا خوانده و در تمام مقاله براتيلاوا چاپ نموده اند كه صحيح آن (براتسلاوا) مى باشد. ثانياً در سطر ٣٣ ستون اوّل صفحه ٨٣ در جمله مرحوم دكتر ذبيح الله صفا نيز (مؤلف) اين دو كتاب را يكى دانسته, كلمه مؤلف ساقط شده و به همين ترتيب چاپ شده است, استدعا دارد مقرر فرماييد به نحو مقتضى نسبت به توضيح آنها اقدام فرمايند.
با عرض معذرت از تصديع و تقديم احترام
يوسف محسن اردبيلى
١٩/٣/١٣٧٩
*
نقد جناب آقاى جواد قاسمى در آينه پژوهش, شماره ٦١ نشان از توجه ايشان و مطالعه دقيق مقاله اينجانب دارد. ضمن تشكر, تذكراتى مناسب به نظر مى رسد:
١. منشأ اصلى ايرادات, اشتباهات زيادى است كه در چاپ مقاله اينجانب در عبارات انگليسى پيش آمده است.* به گونه اى كه در مقاله دو صفحه اى بيست اشتباه ـ شايد بيشتر ـ وجود دارد. آن هم در عبارات انگليسى كه اگر يك جا جمع شوند, حجم آنها به نصف صفحه نمى رسد و عموم پيشنهادهاى بنده در آوانويسى عنوان مجلات, به اشتباه به خواننده انتقال يافته است. اين نوشته, خواننده را به ياد قضيه معروف (نگو اَنِف بگو انف) مى اندازد.
در صورت عدم آشنايى دست اندركاران مجله با انگليسى, جا داشت مقاله را پيش از نشر در اختيار نويسنده مى گذاشتند تا ديگران به زحمت نيفتند.
٢. در غير مواردى كه مربوط به اشتباه چاپى مى شود اختلاف دو مقاله, مبنايى است. مبناى ناقد محترم اين است كه اصل, كتابت است و مبناى ما اصالت دادن به تلفظ است.
٣. از يك طرف ناقد, اصالت را به كتابت مى دهد و علت آن را اين مى داند كه ممكن است خواننده انگليسى زبان بخواهد به لغت يا فهرست مراجعه كند. اما از سوى ديگر پيشنهاد مى كند (نامه) به صورت N MEYE نوشته شود. چه بسا اين گونه آوانويسى, خواننده را به اشتباه اندازد كه حرف (ى) جزء كلمه است. در حالى كه با خط تيره بايد موارد تلفظ و كتابت را از هم جدا كرد. پس درست تر N M-E-YE است.
اين تذكر در مورد (آينه), (گنجينه) و (فصلنامه) نيز صدق مى كند.
٤. اگر ناقد محترم, الگوى دائرةالمعارف اسلام چاپ بريل را پذيرفته است, در آوانويسى (ترجمان وحى) و (تاريخ و فرهنگ معاصر) در برابر (واو) بايد W بگذارد نه V نيز در برابر (صاد) در (مصباح) بايد S بگذارد نه S تا خواننده نپندارد كه (مصباح) با (سين) است. همچنين (صاد) در (فصلنامه) و (معاصر).
٥. برابر آوانويسى ناقد, واژه (حضور) به صورت (حدور) و كلمه (قضايا) به صورت (قدايا) خوانده مى شود. گويا منشأ اين اشتباهات نيز دست اندركاران مجله هستند.
٦. ذيل (مشكوة) آمده است: (همين واژه هاى عربى در فارسى هم راه يافته اند و جزو خانواده زبان فارسى به شمار مى آيند.) اما بايد توجه داشت كه هميشه تلفظ آنها راه نيافته و بحث ما در مورد تلفظ است.
با تشكر فراوان از مسؤولين محترم مجله كه مقاله اينجانب و نقد آن را به چاپ رساندند; چراكه هر دو مقاله در كنار هم, خواننده را در سطح بالايى با آوانويسى آشنا مى سازد.
سيد صادق احسانى
* توضيح: ١. در مقاله ايشان اشتباه و يا غلط چاپى وجود ندارد حتى يك حرف هم كم و زياد نشده است.
٢. نويسنده روى برخى از حروف, علائم مخصوصى را گذاشته اند كه چنين علائمى در حروف بزرگ انگليسى كامپيوتر مجله وجود ندارد.
٣. ويراستار فنى مجله تمام علائم روى حروف را در پرينت نهايى با خودكار اعمال كرده اند كه متأسفانه همه در ليتوگرافى رتوش شده است.
٤.مقاله ايشان در آينه پژوهش اولين مقاله اى نيست كه در ان از واژه هاى انگليسى استفاده شده است.
٥. مجال پاسخگويى براى جناب آقاى جواد قاسمى باقى است و مجله از نقد و يا توضيح وى درباره نوشته آقاى سيد صادق احسانى استقبال خواهد كرد.
آينه پژوهش