بستديم، اوّل بمريخ داديم و دوم بآفتاب. پس دو حرف ديگر از قسم يابس بستديم، اوّل بمريخ داديم، دوم بآفتاب. باز دو حرف از قسم رطب بستديم، اوّل بمريخ داديم دوم بآفتاب. و باز دو حرف از قسم بارد بستديم اوّل بمريخ داديم و دوم بآفتاب.

تمام شد حروف مريخ و آفتاب. حروف مريخ اين است ى ك ش خ و حروف آفتاب اينست ل س ث ظ باز آغاز كرديم بحروف زهره و عطارد. پس دو حرف از قسم حارّ بستديم، اوّل بزهره داديم و دوم بعطارد. پس دو حرف از قسم يابس بستديم اول بزهره داديم، دوم بعطارد. باز دو حرف از قسم رطب بستديم اوّل بزهره داديم، دوم بعطارد. و دو حرف از قسم بارد بستديم اوّل بزهره داديم و دوم بعطارد.

پس تمام شد حروف زهره و عطارد. حروف زهره اينست م ف ذ غ و حروف عطارد اين است ن ت ص ض.

چهار حرف ديگر ماند بقمر داديم. حروف قمر اين است ع ح ط ق‌ [١].

[١] - در مقدّمه فصل لازم بود كه حروف طبايع را معين كرده باشد. و چون اين نقص شايد در اصل كتاب بوده و در بعض نسخ مثل نسخه (ب) و (ض) در خاتمه كتاب الحاق شده است. درباره تقسيم حروف بيست و هشت‌گانه بعناصر و طبايع اربعه در مقدّمه و حواشى نسخه ديگر توضيح داده و گفته‌ايم كه مأخذ و مبناى اعمال صاحب كنوز المعزّمين بر دايره اجهب است يعنى:

ا ج ه ب و ز ر د ى ك ش خ ل س ث ظ م ف ذ غ ن ت ص ض ع ح ط ق كه چهارده حرف اوّل را اساس و چهارده حرف دوم را نظيره مى‌گويند.