كنوز المعزمين - ابن سينا - الصفحة ١١ - مقالت سوم- فى دخنة الكواكب

وقت حاجت با كوكبى كه عمل كنند همين چهار حروف بنويسند بجاى آن كوكب‌ [١]

مقالت سوم- فى دخنة الكواكب‌

بدانك هر كوكبى را دخنه‌ايست كه وقت حاجت بكار برند مقصود زود بر آيد، اينست بخور هر كوكبى جداگانه نوشته شده.

بخور زحل: قير [٢] و خرده سرب و اشنه‌ [٣] و بلا در جمله با هم برابر.

بخور مشترى: كافور و صندل سرخ و خرده مرجان و مازوى ستبر بى‌سوراخ و زعفران آب نديده جمله با هم برابر.

بخور شمس: كندر و روى‌ [٤] مشك رندش عاج گل سرخ جمله برابر با روغن شبرم‌ [٥] ببندد و بسوزد.

بخور زهره: پوست ترنج و زعفران رندش سيم و مس با هم بوزن برابر بگلاب بندد.

بخور عطارد: برگ ريحان لاجورد و سوده دار فلفل‌ [٦] برگ ترنج جمله‌

كه در متن آورده است حروف طبايع را ملحوظ دارند پس حرف اول هر كدام را بزحل و حروف دوم را بمشترى دهند تا حروف هفتم چهار طبع بقمر افتد.

نسخه‌ها در ضبط حروف كواكب نيز بسيار مغشوش و مغلوط بود و ما بمقياس صحيح كه منظور مؤلّف كتاب بوده و در مواضع و نسخ ديگر هم تأييد شده است آن را بصواب باز آورديم و اللّه اعلم بالصواب.

[١] - اسامى از كوكب: خ.

[٢] - قبره: خ.

[٣] - اشنه: نام گياهى است كه آن را دواله نيز گويند.

[٤] - كندر رومى: خ.

[٥] - شبرم از نوع گياههاى شيردار است كه يتوعات گويند. در بعض نسخ (شبره).

[٦] - سوده فلفل: خ.