زهره بايد كه جامه بنفش فاخر بپوشد و تاج بر سر نهد و از هر گونه جواهر برو بسته و بطور زنان برآيد و انگشترى مس در دست كند برو نقش كرده اين حرف را ب ذ و دخنه مذكور بسوزد.

عطارد بايد كه درّاعه‌ [٢] پوشد و دستار گرد ببندد و گشاده روى باشد و بطور دبيران برآيد و دخنه مذكور بسوزد و حاجت بخواهد.

قمر بايد كه جامه سيم‌گون پوشد بوى خوش داده و بطور كودكان و پيكان و ركابداران برآيد و انگشترى سيم پوشد و صورت ماه برو نقش كرده و دخنه ماه بسوزد و بعمل مشغول شود.

اگر در عمل خطا نيفتد و اوقات و ساعت خوب رعايت كرده شود مقصود همان ساعت حاصل آيد.

مقالت پنجم- در تكسير اسم خود با اسامى كواكب‌

چون خواهى تكسير كنى اسم خود را با هر كوكبى كه خواهى بايد كه در ساعت آن كوكب بخور آن كوكب بسوزى و جامه‌هاى آن كوكب بپوشى و خاتم او در دست كنى چنانك گفته شد و احتراز كنى از آنك آن كوكب راجع يا در هبوط و وبال نباشد و يا در تربيع و مقابله كوكب نحس نباشد.

چون اينها معلوم كرده باشد [٣]، اسم خود بنويسد و بعده اسم والده خود بنويسد،

[١] - بقياس علاوه شد.

[٢] - اصل (ذراعه).

[٣] - باشى: خ. و همچنين (بنويسى) و (دهى) بصيغه خطاب.