ملاقات محبوب - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩٨ - مكّه يكى از حرمهاى الهى
فرستاد* كه با سنگهاى كوچكى آنان را هدف قرار مىدادند* سرانجام آنها را همچون كاه خورد شده قرار داد.»
بنابراين هر كس قصد تعدّى به مكّه معظّمه را داشته باشد عاقبت خوبى در انتظار او نخواهد بود.
خداوند درباره شهر مكّه در قرآن مىفرمايد:
(إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِي جَعَلْنَاهُ لِلنَّاسِ سَوَاءً الْعَاكِفُ فِيهِ وَالْبَادِ...) [١].
«آنان كه كفر ورزيدند و باز مىدارند از راه خدا و مسجدالحرام كه گردانيد براى مردم يكسان چه آنها كه مقيم اند در آن و چه افراد بيابانى.»
بارزترين و آشكارترين نمونه بازداشتن از راه الهى، بازداشتن از مكّه مكرّمه و بويژه مسجدالحرام مىباشد. بنابراين حكومتها با وجود اختلاف در رفتارها و مذاهب نيز با وجود رنگهاى مختلف نمىتوانند مانعى براى رفتن مردم به حجّ ايجاد كنند و اگر مانعى هم توسّط حكومتها ايجاد شود موقّت خواهد بود، چون منع دائمى حجّ در توان آنها نمىگنجد.
سپس قرآن كريم تأكيد مىكند كه مسجدالحرام براى اهل مكّه نمىباشد، مُلك كسى كه بر آن سرزمين مقدّس مسلّط است نيز نمىباشد. بلكه متعلّق به همه- چه مكّى و چه غير مكّى- مىباشد.
سپس خدا مىفرمايد:
(... وَمَن يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحَادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ)
«... و هر كس بخواهد دراين سرزمين از طريق حق منحرف گردد،
[١] - سوره حجّ، آيه ٢٥.