ندارند كه موضوع اصلاحات را بهانه قرار داده و وسائل تازه‌اى براى بيچاره ساختن آن‌ها فراهم نمايند.
كسانى كه خود معنى صلاح را ندانسته‌اند چگونه ممكن است متصدى اصلاح باشند. تجاوز دولت به حقوق مردم و اقدام بر آدم‌كشى بدون مجوز شرعى و قانون موجب آن شده است كه در خارج از كشور افتضاح زمامداران از حد تجاوز نمايد و اين افراد مايهء ننگ عموم ايران گردند.
حادثهء اسف‌انگيز قم و تبريز قلوب مسلمانان جهان را جريحه‌دار ساخت. دولت بدين وسيله صفحهء ديگرى بر جنايات خود اضافه كرد. در شهرستان نجف اشرف و كربلاى معلى و كاظمين و بغداد و غيرها مجالس فاتحه اقامه شد برداران مسلمان ما بر ارواح مقتولين طلب مغفرت و در مصائب مجروحين شركت جستند تا استنكار خود را در برابر اين جنايات ابراز و تنفر خود را از جنايتكاران اظهار نمايند.
چه عوامل خطرناكى كشور ايران را تهديد مى‌نمايد، دشمنان اسلام با چه وسائلى براى وارد ساختن ضربت مهلك به فعاليت پرداخته‌اند؟ جواب آن را ما مى‌دانيم، ملت ايران نيز مى‌داند، و بهتر از هر كس زمامداران مى‌دادنند آيا بايستى در برابر اين ضربات تسليم شد؟ من مى‌دانم كه شهامت و رشد فكرى ملت ايران مانع از آن است كه در برابر اين حملات سر تسليم فرود آورند. قدرت روحى اين ملت به قدرى زياد است كه صلاحيت دفع هر گونه حمله‌اى دارد.
آيا ممكن است يك كشور مسلمان مقدرات خود را به دست چند تن از دشمنان دين و مملكت بسپارد؟ آيا ممكن است علاوه بر جهات معلوم يك كشور كوچك كه بر اساس دشمنى با اسلام به وجود آمده است كشور بزرگ ما را منطقهء نفوذ خود قرار دهد؟ آيا ممكنست عده‌اى با تلبيس به لباس انحراف با عقيدهء به مبدأ و معاد بازى كنند؟ آيا صلاح است كه يكى از عمال آن كشور كه سابقاً فرزند يك‌