شاه كه مى‌ديد پايه‌هاى تخت لرزانش هر لحظه لرزان‌تر مى‌شود و عنقريب است كه تاج و تخت در هم فرو ريزد، نخست خواهر خوشنامش «اشرف» را به زيارت مشاهد مشرفه فرستاد، و او هم مورد استقبال مقامات حزب بعث قرار گرفت و تحت مراقبت مأمورين بعثى و ساواكى‌هاى ايرانى كه با هر دو رژيم، دوست و از يك آخور تغذيه مى‌كردند، به عتبات عاليات رفت و برگشت، ولى كوچكترين عكس‌العملى در ميان مردم مبارزه به پا خواسته به بار نياورد. به دنبال آن چون عيد غدير نزديك مى‌شد همسرش شه‌بانو فرح را به عراق فرستاد تا جنبهء طبيعى پيدا كند و بگويد مانند هر ايرانى شيعه روز عيد غدير به زيارت مرقد منور حضرت امير (عليه السلام) رفته است.
ولى باطن مطلب چيز ديگر بود. گذشته از اين كه مى‌خواست با اين زيارت سياسى «شهربانو» جلب نظرى از مردم مسلمان خشمگين كند، با توطئهء قبلى و تبانى كه در دو رژيم نموده بودند، غفلتاً و به طور ناگهانى در نجف به حضرت آيت الله خوئى.(رحمهء الله عليه).خبر مى‌دهند كه شه‌بانوى ايرانى براى عيادت و ملاقات شما مرجع شيعيان يك ساعت ديگر به خانهء شما مى‌آيند. ولى آيت الله خوئى.(رحمهء الله عليه).فوراً نجف را ترك گفته و به شهر كوفه واقع در يك فرسخى نجف مى‌روند تا اين عيادت صورت نگيرد. مأمورين بعثى شه‌بانو را به كوفه مى‌برند، و با زور او را وارد خانهء آيت الله خوئى.(رحمهء الله عليه).مى‌كنند تا به هر قيمت كه شده اين عيادت صورت بگيرد، و بتوانند به منظور تفرقه‌اندازى در ميان مراجع تقليد از آن بهره‌بردارى سياسى كنند.
آيت الله خوئى (رحمهء الله عليه).كه خود در محاصرهء قواى انتظامى عراق مى‌بيند كه خانه را در محاصره گرفته و شه‌بانو فرح را به حضور ايشان كه مرجعى پير و سالخورده‌