- بر ارباب بصيرت پوشيده نيست كه موضوع مرجعيّت و رهبرى شيعه در طول اعصار مختلف مورد توجه خاص و عام بوده است، جهت آگاهى بيشتر مطلبى از استاد شهيد مرتضى مطهرى (رحمهء الله عليه).نقل شده است:
... در عصر ما نسبت به اصلاحات اجتماعى حسّاسيّت مثبت و مباركى پيدا شده كه قابل تقدير است، امّا اين جهت احياناً به نوعى افراط گرائى كشيده مى‌شود كه هر خدمتى جز اصلاح اجتماعى به هيچ گرفته مى‌شود. هر خدمتى با معيار اصلاح سنجيده مى‌شود و ارزش هر شخصيّتى به ميزان دخالتش در اصلاحات اجتماعى معتبر شناخته مى‌شود. اين طرز تفكر هم بنظر مى‌رسد صحيح نيست، زيرا هر چند اصلاح اجتماعى جامعه خدمت است، اما هر خدمتى لزوماً اصلاح اجتماعى نيست.
اختراع داروى سل يا سرطان، خدمت است اما اصلاح نيست. پيش بردن علوم خدمت است اما اصلاح نيست.
هر پزشك كه از بامداد تا شامگاه بيمار مى‌بيند و معالجه مى‌كند، خدمت اجتماعى مى‌كند امام اصلاح اجتماعى نمى‌كند. زيرا اصلاح اجتماعى يعنى دگرگون ساختن جامعه در جهت مطلوب، و كار پزشك اين چنين نيست. از اين رو ارزش كار خدمتگذاران بزرگ را به جرم اين كه در اصلاحات اجتماعى نقشى نداشته‌اند نبايد ناديده بگيريم. كار شيخ مرتضى انصارى يا صدر المتألهين يك خدمت است و خدمت بسيار بزرگى هم هست در صورتى كه كار آن‌ها اصلاح، و خود آن‌ها مصلح به شمار نمى‌روند. يا مثلاً مجمع البيان كه در حدود ٩ قرن پيش نوشته شده و همواره مورد استفاده صدها و هزارها نفر بوده و هست خدمت است اما اصلاح اجتماعى شمرده نمى‌شود، كارى بوده كه يك عالم در انزوا انجام داده است.
بسا افراد كه از راه تقواى شخصى و الگو بودن عينى خودشان بزرگترين خدمت‌ها را كرده، در حاليكه عملاً از دخالت‌هاى اجتماعى بركنار بوده‌اند.