حقا كه بايد ملت.ايران مدال افتخار.فاتحين را بر سينهء اين جنايتكاران نصيب كند. كه موفق شدند تا اين اندازه مراكز علمى را به خون و آتش كشند. اين همه گستاخى‌ها و مجاوزاتى كه هيئت حاكمه نسبت به طلاب بى‌گناه و مبارز ما رواداشت نمونه آشكارى از انحطاط وضع در ايران و سلب آزادى و الغاء كليهء قيود اخلاقى و انسانى است.
خيلى مضحك و در عين حال جاى تأسف است كه اين گروه طاغى به شدت دم از عدالت و اصلاح بزنند و براى دين و ميهن اظهار دلسوزى كنند ولى در همان وقت زير سايه حكومت سياهشان احدى جرئت اظهار عقيده و جانبدارى از حقوق و مصالح عمومى نداشته باشد. باز در همان وقتى كه.روزنامه‌هاى مزدور با كمال آزادى نيرنگ‌ها و دسائس دستگاه را به عنوان قدم‌هاى اصلاحى مى‌پروراند، رجال دينى نتوانند از روى افكار و آراى خود براى خير و صلاح مردم پرده بردارند. بدتر از اين وضع رفتارى است كه حكومت جبار نسبت به تلگراف‌ها و نامه‌هاى مردم به علماى خود مرتكب مى‌شود. كنترل و مصادره امانت‌هاى مردم را كوچك‌ترين منافاتى با مبادى آزادى و حقوق.بشرى در دنيا به حساب نمى‌آورد.
آيا از اين بيشتر هم ممكن است آراء و افكار و آزادى‌هاى ملتى را در فشار و مضيقه قرار داد؟
آيا چنين حكومت سياهى ديگر مى‌تواند در فكر آسايش و رفاه ملت و تأمين.نيازمندى‌هاى مردم باشد؟
مردم ايران به هيچ كس اجازه نمى‌دهند زير پردهء شعارهاى ملى و اصلاحى به كوباندن ملت بپردازد. آيا ممكن است اين دستگاه معنى اصلاح را بفهمد تا بتواند حقيقتاً به آن عمل كند؟
تجاوزات مكرر دستگاه حاكمه بدون هيچ گونه مجوز قانونى مشت آنان را در دشمنى با ملت در دنيا باز مى‌كند و تدريجاً حكومت سياه آن‌ها بزرگ‌ترين لكه ننگ را