عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٦٣ - احكام ذبح(قربانى)

ب: واجب است حيوانى را كه براى قربانى در نظر مى‌گيرند صحيح بوده و در خلقتش هيچ عيبى نباشد.

ج: واجب است حيوان قربانى مهزول‌ [١] نباشد.

د: ظن به اينكه حيوان مهزول نيست كافى بوده و علم لازم نمى‌باشد لذا اگر با ظن به اينكه حيوان مهزول نبوده آنرا قربانى كرده و سپس معلوم شد مهزول بوده است قربانى مزبور از وى مجزى و پذيرفته مى‌باشد بخلاف موردى كه به ظن تام الخلقه بودن حيوانى را خريد و بعد معلوم شد كه ناقص بوده زيرا حكم در اينجا آن است كه قربانى ياد شده مجزى نمى‌باشد.

ه: مستحب است حيوان قربانى در وقت وقوف حجّاج به عرفات باين مكان حاضر شده باشد و نيز بيش از مقدار معتبر چاق بوده بطورى كه نگاه كردن و راه رفتن و خوابيدنش در سايه‌اش واقع شوند.

و: قربانى را اگر از شتر و گاو بخواهند انتخاب كنند اناث آنه را اختيار نموده و در صورتى كه از گوسفند باشد مذكر آنرا برگزينند.

ز: پيش از ذبح بر ناسك واجب است كه نيّت نمايد و لازم است نيّت ذبح را ذابح عهده‌دار شود.

ح: مستحب است ناسك دست خود را بر روى دست ذابح قرار داده تا با حركت دست او ديت وى نيز حركت كند.

[١] مقصود از مهزول اين است كه اطراف كليه و دستگاه تصفيه ادرار حيوان بطور كلى از پيه خالى باشد چه آنكه اين معنا علامت لاغر بودن حيوان است چنانچه از پاره‌اى اخبار ميتوان آن را استفاده كرد.