عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣١١ - قران و افراد

ذ: اگر شخصى كه وظيفه‌اش حجّ تمتع است متلبّس به عمره تمتّع شد ولى پيش از آن كه آن را به اتمام رساند بواسطه مانعى همچون حيض و يا نفاس و يا عذر ديگرى نتوانست آن را ادامه دهد سپس بعد از برطرف شدن مانع اگر بخواهد دنباله اعمال را تعقيب كند وقت ضيق بوده و قهرا نمى‌تواند حجّ را درك كند در اينجا وظيفه‌اش آن است كه از عمره تمتّع به حجّ افراد عدول كرده و حجّ را كاملا بجاى آورد و پس از آن عمره مفرد را انجام دهد.

برخى از احكام حجّ‌

قران و افراد

١- در حجّ افراد نيّت احرام شرط و معتبر مى‌باشد.

٢- در حجّ افراد شرط است كه حاجى براى حج يا از ميقات محرم شود و يا از منزلش مشروط به اينكه خاناش تا عرفات نزديك‌تر از ميقات تا آنجا باشد.

٣- آنچه در حجّ افراد گفته شد عينا در حجّ قران نيز معتبر است با اين تفاوت كه در عقد احرام اين حج لازم است حاجى سوق هدى نموده و در صورتى كه هدى (قربانى) بدنه يعنى شتر بوده باشد آنرا اشعار [١] و اگر غير آن است تقليد نمايد.

و مقصود از تقليد آن است كه حاجى نعل و كفشى را كه در آن نماز خوانده اگر چه نماز نافله باشد بگردن حيوان بياندازد.

[١] منظور از اشعار آن است كه كوهان شتر را از طرف راست چاك زده و آن موضع را به خون حيوان آغشته كند.