عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٤٩ - احكام تقصير

ب: سعى ركن عمره بوده، بنابراين ترك عمدى آن موجب بطلان عمره مى‌باشد.

ج: اگر ناسك به گمان اينكه سعى را انجام داده و مواقعه با حليله‌اش بر او حلال شده تقصير نمود و محل شد و باين فعل مبادرت كرد يا تنها ناخن خود را بعنوان تقصير گرفت و سپس معلوم شد در اين گمان خطاء نموده است، وظيفه‌اش اين است كه سعى را تماما و كاملا بجاى آورده و براى فعلى كه مرتكب شده يك گاو به عنوان كفّاره بايد بدهد.

ج: قطع نمودن سعى بخاطر حاجت و غير آن جايز است.

د: در اثناء سعى مى‌توانند براى رفع خستگى استراحت كنند.

احكام تقصير

الف: پس از اتمام سعى به مقدارى كه مسمّاى تقصير محقق شود، تقصير و كوتاه كردن ناخن يا موى واجب و لازم است مشروط به اينكه سعى بجا آورده شده در عمره باشد.

ب: بواسطه تقصير نمودن از احرام عمره محلّ شده و خارج مى‌گردند.

ج: اگر شخص تمام سر را از روى علم و عمد بتراشد مرتكب امر حرام شده و بابت كفّاره آن بايد يك گوسفند بدهد.

د: اگر پيش از تقصير از روى عمد به جماع مبادرت ورزيد در صورتى كه موسر و متمكن باشد بايد يك شتر و بفرض متوسط الحال بودنش يك گاو و اگر معسر و فقير باشد يك گوسفند به عنوان كفّاره بايد بدهد.

ه: بعد از تقصير و اتمام عمره مستحب است خود را به صورت محرمين باقى بدارد

تنبيه‌

بر اهالى و سكنه مكّه معظّمه نيز مستحب است در تمام موسم حج خود را شبيه به محرمين قرار دهند.