عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠١ - احكام ساتر

ط: مستحب است نمازگذار ساتر سياه رنگ نپوشد مگر عمامه و عباء و موزه كه اگر رنگ آنها سياه باشد اشكالى ندارد.

ى: مستحب است نمازگذار ساترى كه نازك باشد را به تن ننمايد.

ك: مستحب است نمازگذار اشتمال الصمّاء [١] را ترك كند.

ل: مكروه است نمازگذار تحنك را ترك كند اعم از آنكه امام جماعت بوده يا امام نباشد.

م: در صورتيكه نمازگذار امام جماعت باشد مكروه است عباء انداختن را ترك كند.

ن: مكروه است زن نمازگذار نقاب بياندازد.

س: مكروه است مرد و زن نمازگذار لثام‌ [٢] ببندند.

تذكّر: نقاب و لثام زمانى مكروه هستند كه از قرائت مانع نباشند، بنابراين اگر از آن ممانعت كنند حرام مى‌باشند.

ع: نماز خواندن در لباسى كسى كه متّهم است به نجاست يا غصب مكروه مى‌باشد.

ف: نماز خواندن در لباسى كه عكس و تمثال دارد مكروه است.

ص: نماز خواندن با انگشترى كه در آن صورت مى‌باشد كراهت دارد.

ق: نماز خواندن در قبائى كه كمرش را بسته‌اند در غير جنگ مكروه است.

[١] مشهور در تفسير آن فرموده‌اند:

اشتمال الصمّاء آن است كه لباسى كه سرتاسر بدن را مى‌پوشاند نظير عبا به دوش انداخته و سپس دو طرف آن را كه دو جانب راست و چپ بدن را پوشانده از پشت جمع نموده از زير بغل ردّ نمايد و روى يكياز دوشهاى خود قرار دهد.

[٢] دستمالى است كه به دهان مى‌بندند.