عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٥٧ - وقوف به مشعرو احكام آن

ز: مستحب است كه بر قزح‌ [١] بالا روند.

ح: مستحب است بالاى آن كوه ذكر خدا گفته و به ياد حقتعالى باشند.

مسائل‌

اوّل: هركدام از وقوف به عرفات و مشعر ركن مى‌باشند به اين معنا كه حجّ بواسطه ترك عمدى آن باطل شده ولى سهوا اگر ترك شوند حجّ فاسد و باطل نمى‌گردد.

بلى، اگر در صورت سهو هردو را ترك كنند حج فاسد و باطل مى‌شود.

دوّم: هريك از دو وقوف وقت اختيارى و اضطرارى دارند:

وقت اختيارى عرفه عبارت است از بين ظهر تا غروب آفتاب.

وقت اختيارى مشعر بين طلوع صبح و بر آمدن آفتاب مى‌باشد.

وقت اضطرارى عرفه عبارت است از بين غروب تا طلوع صبح شب عيد.

وقت اضطرارى مشعر بين طلوع آفتاب تا ظهر است.

سوّم: تمام اقسام هشتگانه وقوف مجزى و كافى است مگر در جائى كه تنها به يك اضطرارى برسد.

چهارم: اگر ناسك قبل از طلوع فجر و دميدن صبح عمدا از مشعر الحرام به طرف منى خارج گردد يك گوسفند بعهده او واجب مى‌شود.

پنجم: زن و كسى كه از ماندن در مشعر الحرام خائف است و نيز طفل به طور مطلق و بدون شرط مى‌توانند پيش از طلوع صبح از مشعر به طرف منى خارج گردند بدون اينكه واجب باشد نقص ماندنشان را به قربانى كردن گوسفندى جبران كنند.

ششم: حدود مشعر

محدوده مشعر عبارت است از وادى كه بين حياض و مأزمين و وادى محسّر قرار گرفته.

[١] بضم قاف و فتح زاء نقطه‌دار طبق فرموده شيخ طوسى همان مشعر الحرام مى‌باشد.