عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٠١ - حج نيابى و احكام آن

و: اگر نائب قبل از مورد ياد شده فوت گردد نسبت به اعمالى كه بجاى نياورده از اجرت اده شده به او بهمان نسبت پس مى‌گيرند.

ز: بر اجير واجب است آنچه بر او شرط شده است را بياورد حتّى اگر در ضمن عقد اجاره طريق را بخاطر غرضى از اغراض بر او مشخص و معين نمودند وى ملزم است از آن طريق به حجّ رود.

ح: اجير بعد از قبول اجاره حق ندارد ديگرى را در انجام حجّ نائب خود قرار دهد مگر آنكه در اين عمل (استنابت) يا اذن صريح به او داده شده و يا مستأجر عقد اجاره را مقيّد به اطلاق نموده باشد يعنى به اجير گفته:

آجرتك على عمل كذا مطلقا (سواء عملته بنفسك او بغيرك).

ط: در يكسال نمى‌توان از طرف دو نفر حجّ بجا آورد.

فرع‌

بنابراين اگر دو نفر شخصى را در يكسال براى انجام حجّ و عمره اجير نمودند در صورتى كه يكى از آن دو مقدّم و ديگرى مؤخّر باشد عقد سابق صحيح و دوّمى باطل است و بفرض تقارن بين آنها هردو باطل و فاسد هستند.

ى: در صورتى كه حاجى از انجام برخى از افعال حجّ كه قابل نيابت هستند همچون طواف، سعى و رمى عاجز باشد مى‌تواند نائب بگيرد.

ك: عاجز را اگر بتوان در طواف و سعى حمل نمود واجب است به همين عمل اقدام شده و براى او نائب نگيرند.

قابل توجه آنكه اگر عاجز و حامل نيّت عمل را بنمايند براى هردو محسوب مى‌شود.