عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٩٧ - حج سببى و احكام آن

و در صورتى كه غير حجّة الاسلام را نذر كند دو حجّ بر او لازم و واجب است:

يكى حجة الاسلام و ديگرى حجّ نذرى.

فرع‌

عهد و قسم نيز از نظر حكم مانند نذر مى‌باشند.

يعنى: تمام احكامى كه از ابتداء تا به اينجا در نذر بيان نموديم عينا در عهد و قسم نيز جارى مى‌باشند.

د: اگر نذر كند كه حج را پياده بجاى آورد واجب است به نذرش عمل نموده و پياده مشرّف شود.

ه: ناذرى كه نذر نموده پياده به حجّ رود اگر در اثناء راه به معبر [١] برخورد نمود لازم است در آن بايستد.

فرع‌

گفته شد كسى كه نذر نموده حجّ را پياده انجام دهد لازم است به نذرش عمل كند اكنون مى‌گوئيم:

در فرض مزبور اگر تمام راه يا مقدارى از آن را سواره حركت نمود و بدين وسيله با نذرش مخالفت كرد لازم است بعدا قضاء آن را بطور پياده بجاى مى‌آورد.

و: شخصى كه نذره نموده حجّ را پياده انجام دهد اگر از پياده رفتن عاجز باشد حكمش آن است سواره برود منتهى لازم است وقت احرام شترى را سوق داده و بعد آنرا قربانى كند.

[١] كلمه « معبر » بفتح « ميم » و « با » مقصود از آن دريا و رودخانه و امثال ايندو مى‌باشند