عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٩ - دنباله بحث

وقت نماز عصر پس از فارغ شدن از نماز ظهر شروع مى‌شود اگر چه فراغت از ظهر تقديرى و فرضى باشد [١]

و اگر خواندن عصر را از اين زمان بتأخير انداخته تا سايه شاخص مثل‌ [٢] شود افضل است‌

و وقت نماز مغرب از زمانى آغاز مى‌شود كه سرخى در جانب مشرق بطرف مغرب رود.

و وقت نماز عشاء بعد از فارغ شدن از نماز مغرب است و اگر آنرا از اين زمان بتأخير انداخته تا سرخى در طرف مغرب برطرف شود افضل است.

و وقت نماز صبح از طلوع فجر آغاز مى‌شود.

دنباله بحث‌

وقت نماز ظهر و عصر تا غروب آفتاب ادامه دارد.

و وقت نماز مغرب و عشاء تا نصف شب ادامه دارد.

و وقت نماز صبح تا طلوع آفتاب ادامه دارد.

و وقت نافله ظهر از هنگام زوال آفتاب بوده تا زمانيكه سايه شاخص مقدار دو قدم‌ [٣] شود

و وقت نافله عصر از وقت زوال بوده تا هنگامى كه سايه شاخص بمقدار چهارم قدم شود.

[١] فراغ فرضى و تقديرى آنستكه اگر چه نمازگذار نماز ظهر را نخوانده ولى فرض مى‌كنيم اگر از هنگام زوال مشغول به آن مى‌شد تا اين مدت از خواندن آن فارغ شده بود.

[٢] منظور از مثل شدن سايه شاخص آن است كه طول سايه به اندازه ارتفاع شاخص گردد

[٣] منظور از « دو قدم» دو هفتم مى‌باشد يعنى سايه شاخص ٧/ ٢ ارتفاع شاخص شود.

مؤلف گويد:

سبب تعبير به قدم آنستكه قدم هر انسانى يك هفتم قامت خودش مى‌باشد و چون اولين شاخصى كه در اسلام نصب شد، بمقدار قامت انسان بود لاجرم از اجزاء سايه‌اش به قدم تعبير شده است.