عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٥ - نجاسات

در صورتيكه لباس و بدن به يكى از نجاسات مذكور آلوده گردد برطرف كردن آن واجب مى‌باشد [١] .

فرع‌

در صورتيكه لباس و بدن به خون جراحت و دمل آلوده شده باشد ازاله و برطرف كردن آن واجب نبوده بلكه از آن عفو شده است مشروط باينكه خون جريان و سيلان داشته باشد.

و همچنين اگر لباس و بدن به خون آلوده شده ولى مقدارش كمتر از يك درهم بغلى‌ [٢] باشد از آن عفو گرديده و ازاله‌اش واجب نيست مشروط باينكه خون حيض و نفاس و استحاضه نباشد.

فرع‌

اگر جامه و لباس به يكى از نجاسات متنجس شد لازم است آنرا دوبار آب بكشند و بين آندو آن را بفشارند مگر آنكه در آب كثير و يا جارى آبش بكشند كه در اين صورت دوبار لازم نمى‌باشد.

و اگر بدن متنجس شده باشد و بخواهند آن را با غير جارى و كثير آب بكشند لازم است دوبار آب را روى آن بريزند.

و همچنين است حكم ظرف متنجس يعنى در غير جارى و كثير بايد دوبار آب كشيده شود.

فرع‌

اگر سگ در ظرف ولوغ‌ [٣] نمايد پيش از آنكه آبش بكشند مى‌بايد آنرا تعفير كنند يعن با خاك آن را بسايند.

و مستحب است ظرف مزبور را هفت مرتبه آب بكشند چنانچه در موش و خوك حكم چنين مى‌باشد و در غير اين سه مورد مستحب است متنجس را سه بار آب بكشند.

[١] وجوب ازاله نجاست از لباس و بدن هنگامى است كه بخواهند نماز يا عبادتى كه شرطش طهارت بدن و لباس مى‌باشد را انجام دهند.

[٢] سكه‌هائى بوده كه در زمان عمر زده شده و روى آنها سر قاطر ترسيم كرده بودند.

[٣] ولوغ آن است كه سگ با زبانش مايعى را كه در ظرف هست بياشامد.