عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩٥ - احكام جماعت

د: بين امام و مأموم اگر حائل باشد جماعت صحيح نيست مگر در موردى كه مأموم زن بوده و پشت سر مرد نماز بخواند.

ه: در صورتيكه امام بمقدار قابل توجّهى از مأموم بالاتر ايستاده باشد جماعت صحيح نيست.

و: در خصوص نمازهائى كه بلند خوانده مى‌شوند (صبح، مغرب و عشاء) نه سريّه (ظهر و عصر) مكروه است مأموم حمد و سوره بخواند.

ز: در صورتيكه مأموم در نمازهاى جهريّه (نمازهائى كه بلند خوانده مى‌شوند) صداى امام را نشود اگر چه بصورت همهمه باشد مستحبّ است حمد و سوره را آهسته بخواند.

ح: واجب است مأموم اقتداء به امام معيّن و مشخص را قصد كند.

ط: اگر كسى به خواندن نماز نافله مشغول بوده و در اثناء آن جماعتى منعقد شد مى تواند آن را قطع كرده و به جماعت وارد شود.

برخى از فقهاء فرموده‌اند:

در صورتيكه خوف فوت جماعت باشد فريضه و نماز واجب را نيز مى‌توان قطع نمود منتهى بهتر آنستكه اگر خوف جماعت نباشد فريضه را قطع نكرده بلكه به دو ركعت خاتمه‌اش دهند.

بلى، اگر امام جماعت امام اصل يعنى امام معصوم عليه السّلام باشد قطع فريضه و ملحق شدن به امام عليه السّلام مطلقا مستحب است چه در صورت اتمام نماز خوف فوت جماعت بوده و چه اين خوف وجود نداشته باشد.