عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧ - احكام آب مضاف
مسائل فقهى مسئله اوّل
آب مضاف:
آب مضاف آبى است كه لفظ « آب » به تنهائى به آن گفته نشود بلكه هميشه با قيدى همراه باشد [١] .
احكام آب مضاف
براى آب مضاف احكامى است كه از جمله آنها چهار حكم ذيل مىباشد:
الف: آب مضاف ذاتا پاك مىباشد.
ب: آب مضاف پاككننده غير نيست نه حدث را برطرف كرده و نه نجاست را [٢]
ج: آب مضاف بواسطه ملاقات با نجاست متنجس مىشود اگر چه اوصاف سه گانهاش تغيير نكند.
د: آب مضاف متنجس را وقتى به كر متصل كنيم بشرطى كه آب مطلق شود پاك مىگردد [٣]
[١] مانند: گلاب و آب هندوانه و آب ليمو و ...
[٢] اين قول اصح اقوال در مسئله است در مقابل آن دو قول ديگر باين شرح وجود دارد:
الف: قول مرحوم صدوق، ايشان مىفرمايند:
با گلاب مىتوان وضوء گرفت و غسل جنابت نمود
ب: قول مرحوم سيّد مرتضى، ايشان معتقدند:
با هر آب مضافى مىتوان حدث را برطرف كرد چه با گلاب و چه با غير آن.
[٣] در مقابل اين قول كه اصح اقوال است دو قول ديگر مىباشد:
الف: همين مقدار كه آب كرّ به مضاف متنجس متصل شد و از آن بيشتر بود و اوصافش را زائل كرد آب مضاف پاك مىشود
ب: صرف اتصال آب كرّ به آن مضاف متنجس را پاك مىكند.