عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٣٧ - فصل چهارم بقيه مستحبات نماز

ح: مستحب است نمازگذار در حال ايستاده به محل سجده‌اش نگاه كند.

ط: مستحب است نمازگذار در حال ركوع به ما بين دو قدمش نگاه نمايد.

ى: مستحب است نمازگذار در حال سجده به نوك بينى خود نظر كند.

ك: مستحب است نمازگذار در حال تشهد به دامنش بنگرد.

ل: مستحب است در حال ايستاده دو دستش را روى ران‌ها محاذى دو كاسه زانوها گذارده و انگشتان را ببندد.

م: مستحب است در حال ركوع دست‌ها را روى دو كاسه زانو گذارده و انگشتان و دو شصت را نيز باز نمايد.

ن: مستحب است در حال سجده دست‌ها را روى زمين محاذى دو گوش قرار دهد.

س: مستحب است در حال تشهد و زمانى كه مى‌نشيند ولو براى غير تشهد دست‌ها را روى دو ران بهمان هيئتى كه در وقت قيام و ايستادن روى آنها مى‌گذارد بگذارد.

ع: مستحب است بدنبال قرائت ركعت دوم قنوت را با دعاى مرسوم بخواند و افضل دعاهائى كه در قنوت مى‌خوانند كلمات فرج است‌ [١]

و كمترين دعائى كه در آن مى‌خوانند گفتن سه يا پنج بار سبحان اللّه مى‌باشد

ف: مستحب است مأموم از امام تبعيت كرده و با او قنوت بخواند اگر چه مسبوق باشد

[١] كلمات فرج عبارت است از: لا اله الا اللّه الحليم الكريم، لا اله الا اللّه العلى العظيم، سبحان اللّه رب السموات السبع ورب الارضين السبع و ما فيهن و ما بينهن و رب العرش الكريم و الحمد للّه رب العالمين و سلام على المرسلين.