کاشف الاستار(ترجمه جامع الاخبار) - الشعيري، محمد - الصفحة ٧٧ - فصل هشتم در فضيلت نماز جماعت و در عقوبت ترككننده جماعت

جماعت پس نماز كن ميان شام و خفتن و اگر فوت شود ترا نماز خفتن بجماعت پس احيا دار شب خود را كه شايد دريابى فضل آنكه دريافته است فضل جماعت را و گفت پيغمبر (ص) كه تكبير اول امام پيش از نماز بهتر است از دنيا با هر چه در آنست و روايت شده از عبد الله بن مسعود (رضي الله عنه) كه او را فوت شد تكبيرة الاحرام روزى پس آزاد كرد بنده و آمد نزد پيغمبر (ص) پس گفت يا رسول الله فوت شد مرا تكبيرة الاحرام پس آزاد كردم بنده آيا دريافتم فضل آن را فرمود نه بعد از آن فرمود يا ابن مسعود اگر نفقه كنى هر چيزى را كه در زمين است جميعا نيست كه دريابى فضل آن را روايتست از انس بن مالك از رسول خدا (ص) كه نماز مرد در جماعت بهتر است از نماز او در خانه خود چهل سال گفتند يا رسول اللَّه نماز روزى فرمود آن حضرت كه يك نماز بعد از آن فرمود رسول خدا (ص) چون بنده در عقب پيشنماز باشد بنويسد خدا از براى وى صد هزار هزار و بيست درجه و فرمود پيغمبر (ص) كه هر كه نماز كند دو ركعت با عمامه او راست فضل بر آنكه عمامه ندارد مثل فضل من بر امت من و هر كه نماز كند با عمامه او راست فضل بر آنكه نماز كند بغير عمامه مثل فضل آنكه جهاد كند در دريا بر اينكه جهاد كند در بيابان در راه خدا و اگر مردى با عمامه پيشنمازى كند كل امّت مرا بغير عمامه البته قبول كند خدا نمازهاى ايشان را جميعا از بزرگوارى و هر كه نماز كند با عمامه موكل شود بر وى هفتصد هزار فرشته كه مينويسند از براى وى حسنات و برميدارند از وى گناهان را و بلند ميگردانند از براى وى درجات را و فرمود پيغمبر (ص) عثمان بن مظعون را كه هر كه بگذارد نماز صبح را در جماعت بعد از آن بنشيند بذكر خداى عز و جل تا آنكه طلوع كند آفتاب باشد از براى او در فردوس هفتاد درجه مسافت ما بين هر دو درجه مثل سير اسب نيكوى باريك ميان‌