پیامبر امی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١

پیغمبر به خط خود نوشت ، زیرا نوشته‌اند " فاخذه رسول الله و کتب " یعنی پیغمبر از علی گرفت و خود نوشت . در عبارت طبری و ابن اثیر یک‌ جمله اضافه دارد به این ترتیب : " « فأخذه رسول الله و لیس یحسن ان یکتب فکتب » . رسول خدا از علی‌ گرفت و در حالی که نوشتن را نمی‌دانست ، نوشت " .
روایت طبری و ابن اثیر تأیید می‌کند که رسول خدا نمی‌نوشته است و در حدیبیه به طور استثنائی نوشته است .
این روایت شاید نظر کسانی را تأیید کند که می‌گویند پیغمبر به تعلیم‌ الهی اگر می‌خواست بنویسد می‌توانست بنویسد ولی نمی‌نوشت ، همچنانکه‌ پیغمبر هرگز شعر نسرود و حتی شعر دیگری را نیز قرائت نکرد . احیانا اگر تک بیتی از دیگری می‌خواست بخواند ، آن را " حل " می‌کرد ، یعنی کلمات‌ را مقدم و مؤخر و یا در الفاظ شعر کم و زیاد می‌کرد که از صورت شعری خارج‌ شود ، زیرا خداوند شعر را شایسته مقام او نمی‌دانست : « و ما علمناه‌ الشعر و ما ینبغی له ان هو الا ذکر و قرآن مبین »[١] .
به طوری که ملاحظه می‌شود نقلها در جریان حدیبیه یکنواخت نیست ، و هر چند از بعضی نقلها استفاده می‌شود که در آن جریان ، کلمه " بن عبدالله " را که به منزله جزئی از امضای آن حضرت شمرده می‌شود به دست خود نوشته‌ است ، ولی همان نقلها تأیید می‌کند که جنبه استثنائی داشته است .
در اسد الغابه ذیل احوال تمیم بن جراشه ثقفی داستانی از او