پیامبر امی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٦

جواب این است که گذشته از اینکه اتهامات دشمنان پیغمبر آنچنان تعصب‌ آمیز و ناشی از عقده و احساسات بود که به تعبیر قرآن جز " ظلم و زور " نامی بر آن نتوان نهاد ، این آیه صراحت ندارد که آنها مدعی بوده‌اند پیغمبر خودش می‌نوشته است . کلمه " اکتتاب " ، هم به معنی نوشتن آمده‌ است و هم به معنی " استکتاب " که عبارت است از اینکه شخصی از دیگری‌ بخواهد که برای او بنویسد . ذیل آیه قرینه است که مقصود معنی دوم است ، زیرا مضمون آیه این است‌ : " آنها گفتند افسانه‌های پیشینیان را نوشته ( یا دیگران برایش‌ نوشته‌اند ) پس هر بامداد و پسین بر او قرائت می‌شود " . " اکتتاب " را به صورت ماضی و " املاء " را به صورت جاری و مستمر ذکر کرده است ، یعنی چیزهایی که قبلا آنها را نویسانیده است ، دیگران که سواد خواندن‌ دارند هر صبح و شام می‌آیند و بر او می‌خوانند و او از آنها یاد می‌گیرد و حفظ می‌کند . اگر خود پیغمبر خواندن می‌دانست لزومی نداشت بگویند دیگران‌ هر صبح و شام بر او املاء کنند ، کافی بود بگویند خودش مراجعه می‌کند و به‌ ذهن می‌سپارد . پس حتی کافران زورگو و تهمت ساز زمان پیغمبر نیز که همه گونه تهمت‌ به او می‌زدند : دیوانه‌اش می‌خواندند ، ساحر و جادوگرش می‌نامیدند ، کذابش لقب دادند ، به تعلم شفاهی از افواه دیگران متهمش کردند نتوانستند ادعا کنند چون خواندن و نوشتن می‌داند محتویات کتابهای دیگر را به نام خودش برای ما می‌خواند .