پیامبر امی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٢

در صحیح بخاری باب " العلم " می‌گوید پیغمبر جمعی را فرستاد و به‌ امیر آنها نامه‌ای داد و گفت پیش از آنکه به فلان نقطه برسی نامه را باز نکن . هیچ نمی‌گوید که امیر آنها علی بود . و از مضمون روایت معلوم است‌ که کسی که باید نامه را باز کند خود حامل نامه بوده است نه شخص سومی که‌ آقای دکتر سید عبداللطیف پنداشته است .
آنچه بخاری در اینجا آورده مربوط است به داستان " بطن نخله " که در کتب سیر و تواریخ مضبوط است .
سیره ابن هشام [١] تحت عنوان " سریة عبدالله بن جحش " و همچنین‌ بحار الانوار [٢] عین روایت را نقل می‌کند که حامل نامه ، عبدالله بن‌ جحش بوده است . می‌گویند پیغمبر به او فرمود پس از دو روز قطع مسافت ، آن را باز کن و به آنچه نوشته شده است عمل کن . عبدالله بن جحش بعد از دو روز قطع مسافت نامه را باز کرد و فرمان رسول خدا را اجرا کرد .
مغازی واقدی تصریح می‌کند که نویسنده نامه ابی بن کعب بوده است نه خود پیغمبر اکرم . می‌گوید : " عبدالله بن جحش گفت یک شب بعد از نماز عشاء ، پیغمبر به من‌ فرمود صبح زود آماده و مسلح بیا که مأموریتی داری . پس از نماز صبح که‌ جمعیت در مسجد با پیغمبر خواندند ، من قبل از پیغمبر آماده و مسلح در خانه‌اش ایستاده بودم . عده دیگری نیز مانند من آمده بودند . پیغمبر ابی‌ بن کعب را احضار