پیامبر امی - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦
بلاذری با سند روایت میکند که هنگام ظهور اسلام در همه مکه چند نفر با
سواد بودند . میگوید :
" اسلام ظهور کرد و در قریش فقط هفده نفر صنعت نوشتن را میدانستند :
عمر بن الخطاب ، علی بن ابی طالب ( ع ) ، عثمان بن عفان ، ابو عبیده
جراح ، طلحه ، یزید بن ابی سفیان ، ابو حذیفه بن ربیعه ، حاطب بن عمرو
عامری ، ابوسلمه مخزومی ، ابان بن سعید اموی ، خالد بن سعید اموی ،
عبدالله بن سعد بن ابی سرح ، حویطب بن عبدالعزی ، ابوسفیان بن حرب ،
معاویة بن ابی سفیان ، جهیم بن الصلت ، علاء بن الحضرمی که از هم پیمانان
قریش بودند نه از خود قریش " .
بلاذری فقط یک زن قرشی را نام میبرد که در دوره جاهلیت مقارن ظهور
اسلام ، خواندن و نوشتن میدانست و او شفاء دختر عبدالله عدوی بود . این
زن مسلمان شد و از مهاجران اولیه به شمار میرود .
بلاذری میگوید : " این زن همان است که حفصه همسر پیغمبر را نوشتن
آموخت و روزی پیغمبر اکرم به او فرمود : " « الا تعلمین حفصة رقیة
النملة کما علمتها الکتابة » " یعنی همچنانکه نوشتن را به حفصه
آموزانیدی خوب است " رقیة النملة " [١] را نیز به وی بیاموزانی ".
[١] در فتوح البلدان ( مطبوع در مطبعة السعادش مصر در سال ١٩٥٩ ) این کلمه را " رقنه النملة " ضبط کرده که البته اشتباه نسخه است و صحیح آن همان طور که در النهایة ابن اثیر ماده " نمل " ضبط شده است " رقیة النملة " است . " رقیة " جملههایی بوده ورد مانند که میخواندهاند و آن را برای دفع بلا یا بیماری مفید میدانستهاند . ابن اثیر در ماده " رقی " میگوید بعضی از اخبار منقول از پیغمبر >