پیامبر امی - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢

می‌گویم که در مبدا دین آنها کسب معرفت اینقدر با اهمیت تلقی شده"[١].
گوستاو لوبون در کتاب معروف خود تمدن اسلام و عرب می‌گوید : " این طور معروف است که پیغمبر امی بوده است ، و آن مقرون به قیاس‌ هم هست ، زیرا اولا اگر از اهل علم بود ارتباط مطالب و فقرات قرآن به‌ هم بهتر می‌شد ، بعلاوه آن هم قرین قیاس است که اگر پیغمبر امی نبود نمی‌توانست مذهب جدیدی شایع و منتشر سازد ، برای اینکه شخص امی به‌ احتیاجات اشخاص جاهل بیشتر آشناست و بهتر می‌تواند آنها را به راه‌ راست بیاورد . به هر حال ، پیغمبر امی باشد یا غیر امی ، جای هیچ تردیدی‌ نیست که او آخرین درجه عقل و فراست و هوش را دارا بوده است " [٢] .
گوستاو لوبون به علت آشنا نبودن با مفاهیم قرآنی ، و هم به خاطر افکار مادی که داشته است سخن یاوه‌ای درباره ارتباط آیات قرآن و درباره عاجز بودن عالم از درک احتیاجات جاهل می‌بافد و به قرآن و پیغمبر اهانت‌ می‌کند ، در عین حال اعتراف دارد که هیچ گونه سندی و نشانه‌ای بر سابقه‌ آشنایی پیغمبر اسلام با خواندن و نوشتن وجود ندارد .
غرض از نقل سخن اینان استشهاد به سخنشان نیست . برای