در اخلاق جنسی فصل جداگانه‌ای نخواهد داشت ، آنچه درباره لزوم و عدم لزوم‌ پرورش غریزه جنسی ، گفته شد در این باره کافی است . و اما اگر عشق را از لحاظ ریشه و لااقل از لحاظ کیفیت و آثار روانی اجتماعی ، با غریزه‌ جنسی مغایر دانستیم ناچاریم فصل جداگانه‌ای برای لزوم و عدم لزوم پرورش‌ این استعداد باز کنیم . لزوم اشباع غریزه جنسی کافی نیست که عشق را مجاز بشماریم ، همچنانکه اشباع غریزه جنسی برای پرورش این حالت نیمه معنوی‌ کافی نیست و محرومیت از این موهبت ممکن است عوارضی داشته باشد که با اشباع حیوانی غریزه جنسی چاره پذیر نیست . راسل در زناشوئی و اخلاق می‌گوید : " کسانیکه هرگز از وحدت صمیمانه و عمیق رفاقت پرشور یک عشق طرفینی بوئی نبرده‌اند ، در حقیقت شیرینی‌ جنبه‌های زندگی را نچشیده‌اند و بی آنکه خود بدانند محرومیت از آن ، عواطف آنان را بسوی قساوت ، حسادت و زورگوئی سوق می‌دهد " . معمولا گفته می‌شود که مذهب دشمن عشق است ، باز طبق معمول این دشمن‌ اینطور تفسیر می‌شود که چون مذهب ، عشق را