می‌شویم . عجب‌تر آنکه می‌گویند : دنیای قدیم عموما گرفتار این وهم بوده است . برتراند راسل فیلسوف اجتماعی مشهور معاصر می‌گوید : " عوامل و عقاید مخالف جنسیت در اعصار خیلی قدیم وجود داشته و بخصوص در هر جا که‌ مسیحیت و دین بودا پیروز شد عقیده مزبور نیز تفوق یافت و سر تارک‌ مثالهائی از این فکر عجیب مبنی بر اینکه چیز ناپاک و تباهی در روابط جنسی وجود دارد ذکر می‌نماید . در آن نقاط دنیا نیز که دور از تأثیر مذهب بودا و مسیح بوده است‌ ادیان و راهبانی بوده‌اند که طرفداری از تجرد می‌کرده‌اند ، مانند " اسنیت‌ها " در میان یهودیان و بدین طریق یک نهضت عمومی ریاضت در دنیای قدیم ایجاد شد . در یونان و روم متمدن نیز طریقه کلبیون جای طریقه‌ اپیکور را گرفت . افلاطونیان نو نیز باندازه کلبیون ریاضت طلب بوده‌اند. از ایران ، این عقیده ( دکترین ) بسمت باختر پخش شد که ماده عین‌ تباهی است و به همراه آن این اعتقاد به وجود آمد که هر گونه رابطه جنسی‌ ناپاک است و این عقیده با جزئی اصلاح ، اعتقاد