که ما برای آن قائلیم قرار گرفته‌اند ، اگر مردی هیچ گونه رادع اخلاقی در برابر خود نبیند ، یکباره تسلیم تمایلات جنسی شده و عشق را از کلیه‌ احساسات جدی و عواطف عمیق جدا ساخته و حتی آنرا با کینه همراه می‌سازد " [١] .
عجبا ! آقای راسل در اینجا دم از اخلاقیات می‌زند ، مقصود او از اخلاقیات چیست ؟ او که عفت و تقوی را محکوم می‌کند ، حتی ازدواج را مانع‌ عشق بلکه مانع هیچ گونه تمتع از غیر همسر شرعی و قانونی نمی داند و معتقد است که زن فقط باید کاری بکند که از غیر همسر قانونی باردار نشود ، او که زنا را جز در صورت عنف و یا در صورتی که صدمه جسمی برطرف وارد شود مجاز می‌شمارد ! او که اخلاق را جز تطبیق کردن و هماهنگ ساختن منافع خود با اجتماع نمی داند ، او که چنین فکر می‌کند چه تصور صحیحی از اخلاقی که‌ مانع ورادع تمایلات جنسی و پرورش دهنده احساسات لطیف عشقی باشد دارد ؟ ! به هر حال آنچه مسلم است این است که محیطهای اشتراکی جنسی یا شبه‌ اشتراکی که آقای راسل و امثال او پیشنهاد و آرزو

[١] زناشوئی و اخلاق صفحه ٦٤